Pieterbie's Blog

Two young women having a street meal of hamburgers and fries on the sqaure in front of the town hall, the monumental department store Le Bazar de L'Hotel de Ville in the background. The store was founded by Lyon merchand Xavier Ruel back in 1866. He was a street salesman before that. Helping out the empress Eugénie in 1855 when her carriage's horses turned wild in the street, she rewarded him with a decent sum of money, allowing him to start up this business. Since 1991 the department store has become part of the Retailer group Galeries Lafayette.

Twee jonge vrouwen die van een straatmaaltijd hamburger friet genieten op het plein voor het standhuis met in de achtergrond het monumentale Bazar de L'Hotel de Ville. Deze winkel werd in 1866 gesticht door Xavier Ruel, een koopman uit Lyon. Daar voor was hij een straatverkoper die keizerin Eugénie in 1855 hielp toen de paarden van haar koets op hol sloegen. Ze beloonde hem met een aanzienlijke som waardoor hij deze zaak kon opstarten. Sinds 1991 maakt de winkel deel uit dan de groep Galeries Lafayette.

If you look closely at this picture you can discover multiple mistakes in the perspective. I took the picture with my 15mm fisheye lens causing massive distortion. Instead of using a software tool to correct the perspective perfectly, I used the warp function to correct it manually. Obviously not resulting in perfection, but I like what I see.
That last remark also goes for the two darkly clad young women walking towards me. They gladly collaborated but were all gigles and smiles coming up the slope.

Wanneer je deze foto goed bekijkt kan je meerdere fouten ontdekken in het perspectief. Ik maakte de foto met mijn 15mm fisheye met een zware distortie als gevolg. In plaats van de corrigerende software te gebruiken, koos ik voor de warp functionaliteit om manueel te corigeren. Dit krijg je natuurlijk nooit perfect, maar ik vond wat ik zag leuk.
Dat laatste geldt ook voor de twee donker gekleede jonge dames die naar mij toe gewandeld kopen. Ze verleenden met heel veel plezier hun medewerking aan de foto, maar kregen toch de slappe lach terwijl ze op de helling naar mij toe wandelden.

In the same lane as I took the previous picture I noticed this books store with a great name: Mona Lisait - Mona Read. Who says the Parisians do not have a sense of humour?

In dezelfde laan waar ik de vorige foto nam vond ik deze boekenwinkel met een super naam: Mona Lisait - Mona Las. Wie durft nu nog zeggen dat de Parisiens geen gevoel voor humor hebben?

In Paris I endulged into some street photography. Didn't know if I was actually going to do anything with the photos until I visited Paul's blog and saw how greatly he brings the topic. Now I won't pretend to be as good as Paul, but I thought: what the heck, I'll have a bash at it.
This first photo I took in an avenue in Paris leading from the town hall to the centre Pompidou. I like the avenues with the trees that form a natural tunnel, you get that a lot in France. The woman in the bench, a tourist with a sixpack of cheap white wine was waiting for her husband to rejoin her.  I wanted to get the whole in and patiently waited for some people to calmly stroll down under the trees. I didn't really focus on those passers by, I was focussing on the woman sitting down. Zooming in on the far people walking towards me, I noticed that the young woman in the blue top wearing shots is a real stunner.

In Parijs kreeg ik zin in een stukje street fotografie. Ik wist niet of ik er iets mee zou gaan doen tot nadat ik Paul's blog bezocht en zag welke mooie stukjes street hij de jongste dagen aan het brengen was. Ik wil nu zeker niet pretenderen dat mijn werk hier zo goed is als dat van Paul, maar ik dacht "Wat schaadt het?".
De eerste foto nam ik in een laan in Parijs tussen het stadhuis en de centre Pompidou. Ik ben gek op van die lanen waar de kruinen van de bomen een natuurlijke tunnel vormen, je vindt ze vaak in Frankrijk. De vrouw op de bank, een toeriste, wacht geduldig met een sixpack goedkope witte wijn op haar man om terug te keren. Ik focuste op die vrouw, maar ik wou het geheel in beeld brengen en wachtte geduldig om wat mensen om onder de bomen naar mij toe te wandelen. Ik focuste niet op hen en toen ik deze foto afwerkte merkte ik op dat de jonge dame in het blauwe topje die een shortje draagt een echte schoonheid is.

Don't worry, this isn't an indecent post. When we say in Belgium that we have been "flashed", we mean that we have had our picture taking by the long arm of the law whilst driving too fast. It happened to me twice on the way back from Brussels early yesterday morning. But the second time I wasn't speeding, so that is likely a mistake, unless I missed a speed reduction sign. I don't really drive that much anymore and I am not used to those new installations they have mounted on bridges crossing the motorway.
When I was leaving the Glencoe in the Highlands of Scotland I was surprised to see this van standing along the road. You have to take care when taking in the scenery.

'Flashing' in 't Engels betekent in publiek naakt lopen, ook wel streaking genoemd. Terwijl het eigenlijk een vertaling van 'Flitsen' is, vandaar mijn allusie op iets 'onzedelijks' in mijn Engelse tekst hierboven. Ik vrees dat ik gisterenmorgen vroeg twee keer geflitst ben op de terugweg van Brussel. Ik ben die flitsinstallaties die ze op de bruggen gemonteerd hebben nog niet gewoon. Alhoewel: de tweede keer reed ik niet te rap, dus ofwel gaat het om een vergissing ofwel heb ik een beperking beneden de 120 km/u niet opgemerkt.
Toen ik in Schotland de Glencoe verliet was ik verrast om deze wagen langs de weg te zien staan. Je moet dus voorzichtig van het mooie uitzicht genieten daar. 

Hi, everyone, I got back this morning between 1 and 2 and was pretty exhausted. After seeing another great Memorial Van Damme in Brussels. Seeing the flamboyant Blanka Vlasic win the high jump and Tyson Gay the 100 metres is really exciting. It was Tyson's first win in Brussels, but then Usain Bolt, the fastest man on earth, and Asafa Powell weren't there due to injuries. Didn't get to take any good pictures, I'm afraid. I only had a pocket camera on me and we were seated in a top balcony, good view, but too far to take pictures with that type of camera. Next time I'll have to go for the 85 euro tickets in stead of the 50 :-)
I took the picture of this neatly stacked pile of stones when driving out of the Glencoe. I guess it is likely some kind of burial ritual, but I have in fact no idea. Anyone?

Hallo, iedereen, ik kwam deze morgen terug thuis tussen 1 en 2 uur en was uitgeput. Nadat ik een goede editie van de Memorial Van Damme bijwoonde op de Heizel in Brussel. De flamboyante Blanka Vlasic over 2 meter zien springen en winnen en Tyson Gay de 100 meter zien pakken geeft echt een adrenalilnestoot. Jammer genoeg hebben de brug flitstoestellen op de E40 dat opgemerkt. Het was de eerste keer dat Tyson in Brussel won, maar goed, Usain Bolt, de snelste man ter wereld en Asafa Powell waren er niet wegens kwetsuren. Ik slaagde er niet in goede foto's te maken omdat ik slechts een pocket fototoestelletje bij had en op het bovenste balkon zat. De volgende keer moet ik voor de tickets van 85 euro gaan ipv die van 50 :-)
Deze foto van een mooie stapel stenen nam ik toen ik in Schotland de Glencoe aan het verlaten was. Ik gok dat dit één of ander begravingsritueel is, maar ik heb eigenlijk geen idee. Iemand? 

My wife loves Montmartre, to me it is somewhat overrated and far too touristic. I prefer the art cafés in the Quartier Latin. So we went to Montmartre. We were brave and walked up to the Sacré Coeur, we didn’t take the lift, even though it was very hot. As you can see in the first photo, the steps leading up to Sacré Coeur were very crowded. The park in front of the steps was littered with sunsoaking bodies as well. Later on in the evening from the terrace of our restaurant I took this great photo of the domed spires of Sacré Coeur bathing in the red evening sun.
I’m off on a little business trip, so I’ll likely skip a day posting here, and you won’t find me visiting your blogs. I’ll catch up in the weekend.

Mijn vrouw houdt van Montmartre. Ik vind het wat overroepen en zeker te toeristisch. Ik verkies de kunstcafés van de Quartier Latin. Dus we gingen naar Montmartre. Moedig wandelden wij naar boven naar de Sacré Coeur, we lieten de lift links liggen niettegenstaande het er heel warm was. In de eerste foto zie je hoe druk het er was op de trappen die naar de Sacré Coeur leiden, ook het parkje voor de trappen gelegen lag vol met zonnekloppende lichamen. Later op de avond maakte ik de tweede foto van de torens die baden in de rode avondzon van op het terras van ons restaurant.
Ik vertrek op een kleine business trip, dus ik ga wellicht een dagje niet posten en zal ook de tijd niet vinden om jullie blogs te bezoeken. Maar ik haal wel in tijdens het weekeinde.

Did I mention that we enjoyed beautiful weather when we were in Paris last? If I didn’t, I’m sure that the photos that I have already posted from that short visit gave you that impression. Originally we had planned to visit Maastricht, but the forecast was for rain for that area. These two photos of people relaxing in the busy courtyard of the Palais du Louvre leave little doubt as far as the weather goes. It was actually near to 30° Celsius and after taking these snaps we headed for the gardens, the Jardins de Tuileries, for a cool drink at a table under the trees. Luckily I chose a hotel with air conditioned rooms.

Vergat ik te melden dat we van mooi weer genoten tijdens ons kortverblijf in Parijs? Als ik het vergat, ben ik zeker dat de foto’s die ik hier eerder postte voor zichzelf spreken. Oorspronkelijk zouden wij Maastricht bezoeken, maar daar zou het gaan regenen.  Deze twee foto’s tonen mensen die relaxen op het drukke binnenplein van het Palais du Louvre. Ze laten weinig twijfel over het weer. Het was er bijna 30° Celsius en nadat ik deze foto’s gemaakt had, baanden we ons een weg naar de tuinen, les Jardins de Tuileries, om er aan een tafeltje onder de bomen van een koel drankje te genieten. Gelukkig koos ik voor een kamer met air conditioning.

From Scotland back to Paris to Montmartre, not far from the famous Place du Tertre. A street artist performing and a young girl sketching him. She becomes part of the act.
I was sad to find out that my Dutch blogfriend Fred Snijders passed away last Sunday. He was a good blogfriend, may he rest in peace. http://fredsnijders.punt.nl/

Van Schotland terug naar Parijs, naar Montmartre, niet ver van het beroemde Place du Tertre. Een straatartiest treedt er op terwijl een jonge dame hem tekent. De toeriste integreert hij vlotjes in zijn optreden.
Ik was verdrietig om te vernemen dat mijn Nederlandse blogvriend Fred Snijders ons verliet afgelopen zodag. Hij was een goede blogvriend, ik wens hem een vredige rust. http://fredsnijders.punt.nl/

We found the Glencoe to be a beautiful symphony of nature. Arriving on one spot, there was this Belgian camper parked near the water with beautiful sounds of someone playing the saxophone. We spoke to the guy’s wife and found out that he was so inspired to play by the beauty of the place that he just didn’t want to move on. His family didn’t mind as his kids found it a great place to play. They were throwing sticks in the loch and their dog jumped in to fetch them.

Voor ons was de Glencoe een mooie natuursymphonie. Toen we in een bepaalde plek arriveerden vonden we er een Belgische zwerfwagen geparkeerd dicht bij het water met heel mooie saxofoon muziek die er uit kwam. We spraken met de speler’s vrouw die vertelde dat haar man zo geïnspireerd geraakte door de prachtige natuur dat hij niet meer verder wou. Zijn familie vond dit niet bezwaarlijk, de kinderen vonden het een fantastische plek om te spelen. Ze gooiden er stokken in de loch en hun hond sprong graag in het frisse ochtendwater om die terug te brengen.

My wife has been complaining that I haven’t published my best photos of Scotland yet. I was waiting to process them until I found the time to try and make them just perfect. She considers the photos I took when we drove through the Glencoe as the best. The Glencoe is considered the prettiest valley in Scotland. The valley has featured as scenery in countless movies. And I can say it is indeed a very beautiful place. This is the first photo we took after leaving the main road taking us from Fort William to Stirling, the A82. We circled Loch Leven on the B863. It is a narrow loch with the village of Kinlochleven at the far end, where you return to take the scenic drive on the other side of the loch. You end the scenic drive in the little village of Glencoe, where you can rejoin the A82. It is important to stop a lot during the drive to take in the magnificent views and take some pictures. You must really stop at each viewpoint. Great places to have a pick nick as well.

Mijn vrouw kloeg dat ik mijn beste foto’s van Schotland nog niet gepost heb. Ik wachtte om ze te verwerken tot ik voldoende tijd had zodat ik ze perfect kon krijgen. Zij beschouwt de foto’s die ik nam toen we door de Glencoe reden als de beste. De Glencoe wordt beschouwd als de mooiste vallei in Schotland. De vallei heeft al ontelbare keren gediend als achtergrond in films. Ik kan bevestigen dat het een heel mooie plek is. Deze eerste foto nam ik nadat wij pas de A82, die je van Fort William naar Stirling brengt, verlaten hadden om de B863 te nemen, de pittoreske route die de Loch Leven omcirkelt. Loch Leven is een smalle loch met het dorpje Kinlochleven aan het verste einde, je keert er terug om de andere zijde van de loch te volgen. Dat brengt je tot in het dorpje Glencoe waar je de A82 terug kan vervoegen. Tijdens de rondrit moet je veel stoppen om de prachtige zichten over je te laten spoelen en om foto’s te maken. Ik kan je aanbevelen om bij elke aanbevolen belvedère te stoppen. Een top plek om te picknicken ook.

Sport is emotions. A great win or a defeat usually causes a great emotional stirr in the athletes. Jean-Mi is clearly an emo guy.

Sport is emotie. Een winst of verlies genereert sterke emoties bij de sporter. Jean-Mi is duidelijk een emo man.

Last weekend Oostende hosted the 12th Table Tennis Masters. I saw Belgium's best, Jean-Michel Saive, play the best masters of the past 5 years. Jean-Mi, ranked 48 in the world, won his first match against Frenchman Christophe Legout (55th on the world ranking). He then played a very good match against the top seed Germany's Dimitrij Ovtcharov, the winner of the masters.  Jean-Mi in action in the first photo, Dimitrij in the second.

Vorig weekeinde zag ik Oostende de 12e Masters Tafeltennis. Jean-Michel Saive, België's beste speler, zette zijn beste masters neer van de afgelopen 5 jaren. Jean-Mi, 48e in de wereld, won zijn eerste match tegen de Franse Christophe Legout (55e op de wereldranglijst). Hij speelde een goede halve finale tegen de best geplaatste speler Kimitrij Ovtcharov, de uiteindelijke winnaar van de masters. Jean-Mi zie je hier in de eerste foto, Dimitrij in de tweede.

The day before yesterday brought us a couple of dry hours in the course of the afternoon. That after a couple of days of heavy rains and storm. I cycled down to the beach. The first thing I noticed was that the heavy winds had moved the sand towards the dike. You can see how high it circles around this beach cabin here. In the second photo you can see just how much sand has blown on to the dike, not making it easy for the rollerbladers. The beach view gives you an idea of how rough a beating the beach has taken. Just a week ago kids were playing volleyball here on the sports beach and the benches were filled with holiday makers enjoying a cool drink or an ice cream. How quick things can change. Yesterday was good again. I drove into town on an errand and saw people in shorts and T-shirts again.

Eergisteren bracht een paar droge uren in de namiddag. Dat na een paar dagen van zware regen en storm. Ik fietste naar het strand. Het eerst dat mij opviel was dat de hevige wind het zand tot tegen de dijk verplaatst had. Je ziet duidelijk hoe het zand zich hier opgehoopt heeft rond de strandcabine. In de tweede foto zie je hoe veel zand er op de dijk gewaaid is. Het maakt het leven van de skeelers moeilijk. In de derde foto zie je hoe ruw het sportstrand er bij ligt. Amper een week geleden waren de jonge gasten hier aan het volleyballen en zaten de banken vol vakantiegangers die van een koel drankje of ijsje genoten. Hoe snel de tij kan keren. Gisteren was dan weer goed. Ik reed naar het stadscentrum en ontmoette er mensen in korte broek en T-shirt.

Next to the team photos, I made portraits of each individual girl. The shirts weren't ready, so they had to get into the shirt of last year's girl. That was funny, because not all girls are the same size.

From left to right: Nymphe Verrelst, Yana De Leeuw, Eline David en Julie Vermander.

Ik maakte niet alleen ploegfoto's maar ook portretten van elk individueel meisje. De shirts waren niet klaar, dus moesten de meisjes de shirts van hun voorgangers aantrekken. Dat was grappig omdat de maten natuurlijk niet altijd overeenkomen.

At the end of June I was invited as the first photographer to take pictures of the new Hermes first ladies team. They play in het highest division in Belgium. The girls were on time and complete except for Leen Catrysse who was on holiday. The whole team except 3 girls has been renewed. You'll find the names under the photo.

7 Karolien Verstrepen, 3 Sarah Degryse, 2 Eline David, 8 Lies Van Wyngene, 9 Anja Van Damme, 12 Yana De Leeuw, 4 Femke Allemeersch, 1 Julie Vermander, 5 Nymphe Verrelst

Op het einde van juni werd ik uitgenodigd als eerste fotograaf om foto's te nemen van de nieuwe eerste damesploeg van Hermes Oostende. Ze spelen in de eredivisie, België's hoogste. De meisjes waren op tijd en voltallig aanwezig met uitzondering van Leen Catrysse die op vakantie was. De ganse ploeg, 3 meisjes uitgezonderd, is vernieuwd. Je vindt de namen onder de foto.

Some of my visitors already guessed that I spent 1 weekend ago in Paris. The pictures taken in the Jardin du Luxembourg ware a giveaway. I know Paris rather well as I worked and lived there in 2005. I came to know it as a great city.
I took this photo from behind the centre fountain in the Jardin des Tuileries, I focussed on the Arc de Triomphe and maximilised the depth of focus, making the aperture as small as I could. You can see clearly for 8 kilometres in the photo. Through the arch of the Arc de Triomphe you can actually see the inside of L'arche de la Défense. Impressive!

Een aantal van mijn bezoekers raadden het al dat ik 1 weekeinde geleden in Parijs zat. De foto's die ik in de Jardin du Luxembourg maakte waren overduidelijk. Ik ken Parijs redelijk goed omdat ik er in 2005 werkte en woonde. Ik leerde Parijs kennen als een fantistische stad.
Ik nam deze foto van achter de centrale fontein in de Jardin des Tuileries. Ik stelde sherp op de Arc de Triomphe en maakte het diafragma zo klein mogelijk om de dieptescherpte te maximaliseren. Dit beeld reikt over 8 kilometers. In de boog van de Arc de Triomphe kan je de binnenconstructie van de Arche de la Défense zien. Indrukwekkend!

Another rather relaxing way to spend you holiday is lounging and posing for holiday pictures. And if you look like this young woman there are always photographers around who will oblige.

Nog een relaxe manier om je vakantie door te brengen is rustig zitten poseren voor vakantiefoto's. En als je er uitziet zoals deze jonge vrouw zijn er altijd wel fotografen in de buurt die bereid zijn om te helpen.

Not everyone needs an active holiday. Just boat spotting can be your thing. As well as enjoying the environment.

Niet iedereen heeft behoefte aan een actieve vakantie. Boten spotten, observeren kan ook een mooie invulling zijn. Of gewoon van de omgeving genieten.

A boat holiday can be pretty fun as well. But then there are different ways to enjoy boating. These kids sure looked like they were enjoying the fun.

Een bootvakantie kan ook leuk zijn. Er zijn natuurlijk verschillende manieren om bootje te varen. Deze kinderen genoten alvast van hun bootplezier.

Our minister for sports decided that chess isn't a sport, because there is no physical exercise involved. This guy finds it a marvelous way to spend his holiday. And doing it outside in a green area must make it even more ejoyable.

Onze minister voor sport besloot dat schaken geen sport is omdat er geen lichamelijke inspanning mee gemoeid gaat. Deze man vindt het een fantastische manier om zijn vakantie door te brengen. En het in open lucht doen in een groene omgeving laat je nog meer genieten.

These young ladies have another idea of holiday fun. Buying a large candy floss and enjoying it walking about.

Deze jonge dames genieten op een andere manier van hun vakantie. Een grote suikersping kopen en er wandelend van genieten.

I'm enjoying some time off. And looking at these two models I'm not the only one. This is just one way you can enjoy a holiday.

Ik geniet van wat vrije tijd. En deze twee modellen beziend ben ik niet de enige. Dit is maar één manier waarop je van je vakantie kan genieten.

The dance workshops have become a regular item during the Ghent Festival. Belly dancing is particulary popular. The instructress shows that she has a ‘head’ start in the first photo. The girl in the second photo is clearly a beginner, she still has a long way to go. And in the third photo we have a little diva who understands that it is best to start young.
De

Dans workshops zijn een vaste waarde geworden tijdens de Gentse Feesten. Buikdansen is heel populair. De lerares toont onmiskenbaar haar voorsprong in de eerste foto. Het meisje in de tweede foto is duidelijk een beginner, ze heeft nog terrein af te leggen. En in de derde foto een kleine diva die begrijpt dat je best jong begint.

A short drive away from Brussels, direction Halle, you’ll find the provincial domain of Huizingen with its water castle. It was scorching hot that afternoon and I had to go and give a presentation there. Driving down was ok, as my car was parked underground in the garage beneath the tower where I work. And my vehicle has good airco. But my car stood unprotected from the sun on the car park of the provincial domain some 3 hours. The heat hit me in the face when I opened the rear door to dispose of my backpack. I opened the windows to let in some air and took a few photos while the car was airing.

Op een korte rijafstand van Brussel, richting Halle, vind je het provincial domein Huizingen met haar waterkasteel. Het was zinderend heet die namiddag en ik moest er een presentatie gaan geven. Er naartoe rijden viel mee, want mijn wagen stond in de ondergrondse parkeergarage onder de toren waar ik werk. Mijn wagen heeft ook prima airco. Maar ginder in Huizingen stond mijn wagen ongeveer 3 u lang onbeschermd op een zonnige parkeerplaats. Toen ik het kofferdeksel opentrok om mijn rugzak er in te deponeren sloeg de hitte in mijn gezicht als een muur. Ik opende de ramen om wat verse lucht binnen te laten en greep de gelegenheid om een paar foto’s te maken.

Some girls have a very elegant way of serving the ball. This is very much like the photo on my private calling card, I managed to get a nice cut-out of the girl.

Sommige meisjes hebben zo’n elegante manier om de bal op te slaan. Dit soort foto prijkt op mijn privé visitekaartje, het meisje mooi uitgeknipt. Dat is wel al van enkele jaren terug.

Spectators and in particular those who have never tried beach sports, often wonder if it hurts when the players hit the sand. The expression on the face of the girl in the drama photo I posted here earlier was likely one of disappointment rather than hurt. Here I managed go get a player just when she impacted on the sand, and I don’t think you can doubt after seeing her little face: it hurts.

Not only the players can provide you with fun shots, the ball boys and girls can be fun to observe as well. Here a non verbal communication was taking part from one end of the court to the other. I didn’t understand what they were trying to communicate. I hope they weren’t making fun of the photographer.

Some players just cannot get enough of the fun in the sand. Not that I get the impression that this girl was playing poorly, she and her partner had to qualify, but they made it on to the leaderboard.

Some players can really introduce a sense of drama when they miss a shot. You’d think that some of them should be on the stage.