Pieterbie's Blog

We were blessed with a beautiful morning sailing from Calais to Dover and a beautiful evening on the return journey a week later. I took this photo from the rear deck of our ship Molière while it was sailing out. The Berlioz was just entering the harbour of Calais after it's first return trip of the day. It had left Calais at 4:40. Seafrance organizes 14 return crossings per day with 3 vessels the clock round. P&O and Seafrance seem to be sailing in and out all the time. The efficiency of it all impresses me.

Wij werden gezegend met een prachtige ochtend wanneer wij van Calais naar Dover zeilden en een mooie avond op de terugweg een week later. Ik nam deze foto van op het achterdek van ons schip Molière terwijl wij uitvoeren. De Berlioz zeilde net de haven van Calais binnen op de terugweg van haar eerste vaart van de dag. Ze verliet Calais om 4:40. Seafrance organiseert 14 heen en terug overvaarten per dag met 3 schepen de klok rond. P&O en Seafrance lijken constant in beweging te zijn, je ziet ze in en uit varen. De efficiëntie van het gebeuren vind indrukwekkend.

I just got back from my trip to Wales and Bath. Not a bad thing it has come to an end, because the breakfasts and the restaurant food was beginning to get the better of me. The Black Boy Inn's breakfast, our logging in Caernarfon wins the prize for the best breakfast. This is a Blackberry photo. I chose the full Welsh Breakfast, my wife settled for the scrambled eggs with smoked salmon.

Ik ben net terug van mijn trip naar Wales en Bath. Niet helemaal slecht dat het gedaan is, want die ontbijten en elke dag op restaurant tafelen begon zo een beetje te veel van het goede te worden. The Black Boy Inn, waar wij in Caernarfon verbleven, wint de prijs voor het beste ontbijt. De foto maakte ik met de BlackBerry, dus vergeef de mindere kwaliteit. Ik koos voor het volledige ontbijt, terwijl mijn vrouw het deed met roerei met gerookte zalm.

Jean-Michel Saive thinking: 'I must really look for a better deodorant'.

Jean-Michel Saive denkt: 'Ik moet op zoek naar een betere deodorant'.

When this post is activated I will be on my way to Calais to take a boat. And I hope this is the feeling I will have. I was in need for this one. This post will remain here for a little while. Just in case nasty people may get ideas: my place is lived in/guarded while I'm away. You'd be safer trying something when I'm there myself :-)

Wanneer deze post geactiveerd wordt ben ik op weg naar Calais om een boot te nemen. En dit zal ook het gevoel zijn dat ik dan heb. Ik had het eerlijk gezegd nodig. Dit beeld zal hier dus eventjes blijven staan. Voor het geval mensen met minder goede bedoelingen ideeën zouden krijgen: mijn thuis wordt goed bewaakt terwijl ik er niet ben. Je loopt minder risico door iets te proberen wanneer ik er zelf ben :-)

Walking back from Oeren to Anzegem, I came across these two fine creatures.

Op de terugweg van Oeren naar Anzegem passeerde ik deze twee mooie creaturen.

The Belgian military cemetery in Oeren still counts five gravestones with the Celtic Cross and the seagull as designed by Joe English, a Belgian artist of Irish origin. Joe died at the end of the First World War. Most of the graves were originally marked by these headstones, but they have a strong political meaning, linked to the issue of Flemish independence. Most of the headstones were damaged by vandals back in 1918 and replace by the more neutral stones I showed in yesterday's post.

De Belgische militaire begraafplaats in Oeren telt nog vijf grafstenen met het Keltische kruis en de meeuw, ontworpen door Joe English, een Brugse artiest van Ierse origine. Joe stierf op het einde van de Eerste Wereldoorlog. Oorspronkelijk werden de meeste van deze graven voorzien van deze grafstenen, maar ze hebben natuurlijk een sterke politieke betekenis doordat ze verbonden zijn met de Vlaamse onafhankelijkheid. In 1918 werden de meeste grafstenen beschadigd door vandalen en vervangen door de neutrale versies die ik gisteren op foto zette.

In the background of yesterday's picture you can see the spire of Oeren's church. It dates from the 16th century but no mass has been celebrated there since 1802 when Napoleon nationalized the catholic religion thus ending the Vatican pope's rule. The church grounds host a Belgian military cemetery from the First World War.

In de achtergrond van de foto die ik hier gisteren postte zie je de spits van de kerk van Oeren. Het dateert van de 16e eeuw, maar sinds 1802, waneer Napoleon het Rooms Katholieke geloof nationaliseerde en het van onder het gezag van de Vaticaanse paus haalde, werd er geen mis meer gevierd. Omliggend een Belgisch militaar kerkhof van de Eerste Wereldoorlog. 

A while ago during al walk to the village of Oeren, I came across this sign that must have been standing there for decades, to say the least.

Een tijdje terug tijdens een wandeling naar het dorp Oeren, trof ik deze wegwijzer aan. Staat er wellicht al decennia.

Here is another shot of Dimitrij Ovtcharov in action. Dimitrij is currently the number 14 on the world ranking.

Hier nog een shot van Dimitrij Ovtcharov in actie. Dimitrij is op dit ogenblik de nummer 14 op de wereld ranglijst.

Last weekend the ITT Ostend Masters Table Tennis was on. Dimitrij Ovtcharov won the second year running. Here you see 4 stages of his service.

Vorig weekeinde zag de ITT Ostend Masters Tafeltennis. Dimitrij Ovtcharov won voor de tweede keer naeen. Hier zie je 4 stadia van zijn opslag.

For a couple of years I have been a member of this photography forum where I'm invited to post up to a couple of photos respecting a certain theme every month. This month the theme is "tableaus". There are no instructions that go with the theme, you fill it in how you feel. Photos are scored by the members and each month there is a winner. No, I have never won, but that doesn't really bother or interest me. I like it because it challenges me to try out new things. Like this conversion of a photo to a painted version of it.

Ik ben al enkele jaren lid van een fotografie forum waar leden elke maand uitgenodigd worden om één of meerdere foto's te publiceren volgens een gekozen thema. Het maandthema voor augustus is "tableaus". Er horen geen precieze instructies bij het thema, je vult het in hoe je zelf kiest. De foto's worden door de leden beoordeeld en elke maand is er een winnaar. Neen, ik heb nog nooit gewonnen, maar dat stoort en interesseert mij niet. Ik hou er van omdat het mij uitdaagt om nieuwe dingen te proberen. Zoals deze bewerking van een natuurfoto om er een geschilderde versie van te bekomen.

I did 3 posts back in 2009 about the comic book murals in Brussels. I discovered another one two weeks ago, when I was walking through Brussels on e morning. Funny, because the building to the left of the mural used to be the main office of a former employer of mine. The character in this mural is Yoko Tsuno, a Japanese woman that get involved in all kinds of science fiction mysteries.

In 2009 deed ik een post of 3 over de stripverhalen muurschilderijen in Brussel. Toen ik ene week of 2 terug 's morgens door Brussel wandelde, ontdekte ik er nog eentje: Yoko Tsuno deze keer. Grappig om dat hier terug te vinden. Het gebouw links van de schilderij werd vroeger gebruikt door een ex-werkgever van mij. Heb daar nog enige uurtjes doorgebracht. Voor wie de strips van Yoko Tsuno niet kent: een Japanse die allerhande science fiction avonturen beleeft.

I'm afraid I have forgotten who this saint is, but he dit impress me. So I took a picture of him. In the Saint-Audomaruschurch in Alveringem.

Ik vrees dat ik al lang vergeten ben wie deze heilige is. Maar hij liet wel een indruk achter, dus ik maakte er een foto van. In de Sint-Audomaruskerk in Alveringem.

Church humour can be very alternative in Belgium. This plaque, found in the church in Alveringem reads: Today me, tomorrow you. I guess that is a fact.

Kerkelijke humor kan alternatief zijn in België. Vandaag mij, morgen gij. Een duidelijke levenswijsheid. Gevonden in de kerk in Alveringem.

I told you that there was a brewery at the end of the walk around Koekelare, didn't I? This is one of the local beers you can enjoy there, an amber bitter beer. I'll have to go back to try the other two possibilities.

Ik vertelde je dat er een brouwerij was op het einde van de wandeling in Koekelare. Dit is een van de locale bieren die je er kunt proeven, een amberkleurige bitter biertje. Ik moet nog terug gaan om de andere mogelijkheden te proeven.

Isn't this just the prettiest sight? The walk around Koekelare takes you through the fields.

Is dit niet het mooiste zicht? De wandeling rond Koekelare leidt je door de velden.

When starting to climb the Koekelare Mountain, this is one of the first things you see. A beautiful white horse farm up on the hill.

Wanneer je start met de beklimming van de Koekelare berg is dit een van de eerste sites die je ziet. Een prachtige witte paarden fokkerij boven op de heuvel.

It was indeed the end of a great hike that we took round the vilage of Koekelare. At the end of the walk, behind the brewery, you'll find a garden full of great works of art. The brewery is just next to the town hall of Koekelare. The walk takes you up and around the Koekelare Berg (mountain), which is in fact a modest plateau. The works of art are not only of the mystic sort, you'll also find these great works by local artist Irénez Duriez and much more.

Het was het einde van een fantastische wandeling die wij rond Koekelare maakten. Op het einde van de wandelroute van ongeveer 6 km vind je een tuin gevuld met deze fantastische kunstwerken. De tuin bevindt zich achter de brouwerij, net naast het gemeentehuis. De wandeling zelf brengt je op de Koekelare Berg, die in feite een bescheiden plateau is. De kunstwerken zijn niet louter van mystieke aard, je vindt er ook werken van de lokale artiest Irénez Duriez en nog veel meer.

This weekend I managed to achieve something for the first time in a couple of years. My feedreader read 0 unread posts. Taking into account that I try to reply to all and that I faced some 400 unread posts some months ago, quite an realization, I think. Partially because this summer has remained calm as far as the new posts go.

Afgelopen weekeind slaagde ik er in iets te doen voor de eerste keer in een paar jaar. mijn feedreader stond op 0 ongeleven posts. Rekening houdend dat ik probeer van alle posts die ik volg van een antwoord te voorzien en de teller enkele maanden geleden op 400 stond, vind ik dit een serieuze realisatie. Ze werd ook wel geholpen door het feit dat het nogal kalm is qua aantal nieuwe posts afgelopen zomer.

Fleeing from the deer-like creature, I left the dense woodland, I ran onto an open space. There I was pinned to the ground by the sight of this dragon airborn just in front of me. I was exhausted and realized this would be the end.

Op de vlucht van het hert-achtige wezen, verliet ik het dichte woud en arriveerde op een open plek. Daar werd ik aan de grond genageld door het zicht van deze vliegende draak, hoog in de lucht, net voor mij. Ik was uitgeput en wist dat dit het einde was.

As I raced down the path, I had to speed up to avoid the crushing blow this obviously female deer wanted to subject me to. Fortunately I was fast enough.

Ik moest op het pad mijn hardlooppas versnellen om een verlammende klap van deze duidelijk vrouwelijke hert te ontwijken. Gelukkig was ik snel genoeg.

My joy in escaping the Dementor was short lived. I had just turned the corner when I stood facing this threatning snake person. I had to think quick about what direction to flee. Back was not an option as it would take me back to the Dementor. I took the path to the right.

Mijn vreugde na mijn ontsnapping van de Dementor was van korte duur. Ik had nog maar de hoek op gelopen en stond oog in oog met deze bedreigende slangenmens. Ik moest vlug denken in welke richting ik zou vluchten. Terug was geen optie omdat het mij opnieuw naar de Dementor zou leiden. Ik nam het pad naar rechts.

Accidentally I wondered in to this mysterious place two weekends ago. In the dense forrest I was quickly confronted with a lone Dementor, one of the most dangerous creatures featured in Harry Potter's adventures. I managed to get a picture of it and thanks to my strong will I escaped before it could suck all the images off my memory card and the will of living out of me.
It reminded me of what a great end to 10 years of film entertainment the Deathly Hallows 2 was. I saw the movie in 3D a couple of weeks ago.

Per ongeluk verdwaalde ik in een mysterieus woud twee weekeindes terug. Tussen de bomen werd ik snel geconfronteerd met een eenzame Dementor, wellicht een van de gevaarlijkste wezens uit Harry Potter's avonturen. Ik kon vlug een foto maken en dankzij mijn sterke wil ontsnapte ik vooraleer het wezen het leven uit mij kon zuigen en daarbij de foto's van mijn geheugenkaart.
Het herinnerde mij er aan wat een spectaculair einde aan 10 jaar filmgenot de Relieken van de Door 2 wel was. Ik zag de film enkele weken terug in 3D.

My first reaction when seeing this mural in Brussels is that the top of this place looks better than the ground floor. Perhaps this is what the owner dreams of.

Mijn eerste reactie wanneer in deze muurschilderij zie in Brussel is dat de bovenkant van dit gebouw er beter uit ziet dan de gelijkvloerse verdieping. Misschien is dit waar de eigenaar van droomt.

She walked up to me on the crowded beach smiling decidedly. I read what was written on her top left side of her shirt and raised my trusty Canon 5D mounted with 70-200mm f/2.8 L IS USM topped with a Speedlight 580ex II and saw her facial expression change. She must have thought: 'Damn, I won't be selling him any photos'. So I took her's in stead.

Ze wandelde mij met een zelfzekere glimlach tegemoet op het drukke strand. Ik las wat links bovenaan haar T-shirt geschreven stond en bracht mijn vertrouwde Canon 5D met 70-200mm f/2.8 L IS USM er op gemonteerd, gekroond met een Speedlight 580ex II naar (mijn) borsthoogte. Haar gelaatsuitdrukking veranderde. Ze dacht wellicht: 'Verdorie, aan hem zal ik wel geen foto's verkopen'. Dus ik nam er eentje van haar.

I couldn't help noticing that a building was being torn down between the South and Central station in Brussels, just alongside the railway track. So one sunny morning I deceded to go and take a picture before heading for the office. This must be just about the third stage of the demolition: two layers inwards. Only the centre column of the building is left standing.

Ik merkte op dat een gebouw afgebroken werd tussen het zuid- en centraal station in Brussel, een gebouw dat langs de spoorweg stond. Dus op een zonnige morgen besloot ik wat foto's te gaan maken vooraleer ik naar kantoor ging. Dit is volgens mij het derde niveau van de afbraak: twee lagen inwaards, dus. Enkel het centraal colom van het gebouw staat hier nog overeind.