Pieterbie's Blog

Ogen hoog nu. Deze inktvis was gigantisch. Het zag er uit alsof het iedereen op het strand wou verorberen.

Zoals ik gisteren al zei: iets nieuws: naar een vlieger festival gaan en naar de begane grond zien. Maf concept: recycleren. Je ziet natuurlijk zo welke grondstoffen gebruikt werden voor deze model vliegtuigen. Wat een creativiteit!

Het jaarlijkse vlieger festival ging vorig w-e door in Oostende. Het strand kleurde dus weeral lekker bont. Veel aandacht ging dit jaar naar 'vliegers' dicht bij de grond. Een meerwaarde omdat dit het event kleurt van onder naar boven. Veel interessante nieuwigheden te zien.

De 100 meter sprint is één van mijn favoriete disciplines in atletiek. Ik hou van het explosieve. Geef toe, de groene omgeving van ons sportpark is fantastisch, niet? Ik hou er van. Bart Vanreusel, de auteur van het gedicht in deze foto, is een professor aan de katholieke universiteit van Leuven. Hij is eveneens de voorzitter van de Vlaamse sportraad.

Nancy Brougoignie, schepen van sport en cultuur te Oostende, is de glimlachende dame. Ze zit hier aan één van de permanente schaaktafels in de groene omgeving van ons sportpark in Oostende. De dame die naast haar staat is een scheidsrechter voetbal, als ik mij niet vergis. De auteur van dit gedicht is zelf een schaker.
Ik wil iedereen die mij geluk wenste met mijn badminton ploeg bedanken. Ze versloegen vanmorgen Torhout met 5-3 en bevestigen zo hun eerste plaats. De ploeg promoveert en treedt volgend jaar aan in 2e provinciale.

Sport en cultuur: een schitterende combinatie! Nancy Bourgoingnie, schepen voor beiden in het stadsbestuur van Oostende, opende vanmorgen de poëzie route in het sportpark in Oostende. Schitterend initiatief en wat een manier om een zonnige zaterdagmorgen door te brengen. Dit werk vind je in de overdekte sporthal, net bij de turnzaal. Bezoek morgen terug mijn blogje voor een mooie foto van onze Nancy :-)

This figure is the one on the top of the building featured in yesterday's post. I guess he is holding a dove. A dove lover? Sharp contrast with what actually went on there up until World War 1.

Deze figuur vind je bovenop het gebouwtje in de post van gisteren. Ik denk dat hij een duif op zijn hand heeft. Duiven liefhebber? Scherp contrast met wat er zich daar afspeelde tot aan Wereldoorlog 1.

Walking through a pretty run down neighbourhood in Gent can provide you with good photos. I was getting a bit depressed because of the state of the streets and houses when I came across this. It made me smile.

Wandelend door een troosteloze buurt in Gent kan je ook leuke foto's vezamelen. Al het verval begon een beetje op mij te wegen toen in dit leuke beeld voor ogen kreeg. Toverde terug een glimlach op mijn lippen.

Jaja, 't is 'Sheep in the Big City'. Maar in Gent kon ik niet voorbij deze kunstzinnige koe lopen. Een jaar of 2 terug vond je ze overal in Brussel. Gent is een leuke stad, verbaast mij steeds opnieuw wat je er allemaal vindt. Ik heb nog zoiets leuks in de pijplijn, kom maar terug zien.

This is the last one from the Johan Opstaele exposition @ Caermersklooster.
It is the only work of its sort. You enter the exposition through a dark narrow tunnel, about 4 screens show projected films of people going about their everyday lives. Walking along a street, for instance. I wasn't that impressed by this work, but the reward was, of course, at the end of this dark tunnel. Lesson learnt: never judge an artist by the first work you see.

Dit is de laatste van Johan Opstaele's expo @ Caermersklooster te Gent.
Het is het enige werk van deze soort dat je er vindt. Je gaat de expo binnen via een lange donkere tunnel waar op 4 schermen films geprojecteerd worden van mensen die alledaagse dingen doen. Zoals langs straat wandelen. Liet geen al te sterke indruk na bij mij, maar de beloning kwam naar het einde van de tunnel. Geleerde les: nooit een artiest beoordelen op basis van zijn eerste werk dat je te zien krijgt.

The last but one from the exposition @ Caermersklooster in Gent. A long white room with wite-ish streched conical objects spinning around at high speed. The objects are very alike, but the light makes a difference, of course. I chose to introduce some grain into this shot to give it more body, make it more interesting. The eggs in a previous post were in fact half of a mirror image. On the other side of the room exact the same setup  but mirrored and in black.

De voorlaatste foto van de tentoonstelling in het Caermersklooster in Gent. Een lange witte kamer met wit-achtige gerokken conische objecten die snel rond hun as draaien. De objecten zijn quasi gelijk, maar de verschillende lichtbronnen maken het onderscheid. Ik koos om wat ruis in deze foto te introduceren om het steviger te maken, wat textuur. Het geeft het shot meer body, maakt het interessanter, vind ik. De eieren in een vorige post zijn de helft van een spiegelbeeld. Aan de andere kant van de kamer staat exact dezelfde setup, maar in 't zwart en in spiegelbeeld, dacht ik.

Ik hou enorm van de commentaren die door Pieter Pastoor en The Huster gepost werden op de foto van gisteren. Dat maakt bloggen zo aantrekkelijk voor mij : de verschillende visies op een situatie of een foto die gedeeld worden. Bedankt daarvoor, mannen! Vandaag een shot van één van de babies. Een ideale manier om jullie in de reflectie te tonen hoe prachtig het plafond is van deze voormalige klooster kerk.

Weet niet wat ik hier van moet denken van het werk op de vloer. Babies die ondergaan in een zwarte massa. Beetje creepy, luguber. Maar toegegeven: heel wat aandacht ging naar de plaatsing van de werken en de coherentie van het geheel, dat is duidelijk. Oogstrelend gewoon. Het kader is natuurlijk gewoon super.

The Johan Opstaele expo in Caermerklooster in Gent runs until April 1 (not a joke).
Entry is free and nobody made an issue of me taking photos. I've been to an expo there before where it wasn't permitted to take photos. This is another work you can admire there. I had fun finding the best angle.

De expo door Johan Opstale in het Caermersklooster in Gent loopt tot 1 april (geen grap). Toegang is gratis en niemand belette mij om foto's te nemen. Er waren bewakers en ik maakte er geen geheim van. Ik ben er wel al geweest op een expo waar fotograferen verboden was. Hang wellicht af van de wensen van de kusntenaar. Nog een werkje dat er te bewonderen staat. Ik vond het leuk om de goede hoek te zoeken.

Ik verklap jullie een stuk van het mysterie van mijn zelfportret van twee posts terug. Toen ik afgelopen zaterdag in Gent was, bezocht ik de expo van Johan Opstaele in het Caermersklooster. Het klooster is nu door de provincie ingericht als een kunstgallerij. Het kader vind ik heel geslaagd. Het gordijn in de achtergrond van mijn zelfportret is deze stof die gedrapeerd is over een soort hoepel. Het draait constant rond in een licht variërende hoek. Simpel, maar mooi om te zien.

Nog nooit eerder vertoond hier, maar dit vroeg om een zelfportret. Hoge originaliteitswaarde, vind ik. Niet gemakkelijk, die spiegels bewegen, ik concentreerde zo hard dat ik er triest uitzie in deze foto. En ik was helemaal niet triest, ik vertoefde in een prachtige plek om foto's te maken. Mijn jongste zoon schaterde: "Dat ben jij binnen een paar jaar van nu: geen haar meer". Ik geef toe dat mijn timing niet ideaal was, de bovenkant van mijn hoofd net in een splitsing tussen twee spiegels. Maar goed, zo ziet niemand dat ik eigenlijk dringend naar de kapper moet.

Ik ben geen mensen-fotograaf, maar ik zou geld geven om een foto te maken van een vrouw met deze schoenen. Wellicht zou ik geld moeten geven. Ik denk niet dat dit een goed idee is voor een geschenk in 't kader an onze huwelijksverjaardag volgende maand.

Your reactions to yesterday's dune photo pleased me greatly. So I checked my archives for another dune photo. I found this photo of the slate of veigned marble, by an Italian artist, in the dunes of Wenduine. I posted a photo of this work before, but then with less dune landscape in the composition.

I was gecharmeerd door jullie reacties op de foto van gisteren. Ik zocht in mijn archieven naar nog duinen foto's en vond deze van een geaderde marmeren plaat door een Italiaanse artiest in de duinen te Wenduine. Ik postte eerder een foto van dit werk maar dan met minder van het duinenlandschap in de compositie.

One of the most original fountains I have seen the past years was in Nantes. Giant toy figures stuck on poles spraying water. The fountain is gigantic, but I just took a few elements in this shot and I oversaturated the photo.

De meest originele fontein die ik de afgelopen jaren gezien heb staat in Nantes.
Grote speelgoedfiguren die uit meerdere plaatsen water spuwen telkens op het einde van een paal. De fontein zelf is gigantisch, maar ik nam een foto van enkele elementen. Die heb ik dan over gesatureerd.

Triggerpoint is niet nieuw, het is een bewezen methode, bestaat al een tijdje. De naalden, die een halve centimeter penetreren, gaan er niet pijnloos in en uit.  Maar Tom verdraagt het goed. Op 't laatste toen hij nog speelde was één match veel pijnlijker dan deze therapie.
Vandaag een foto die ik nog in voorraad had van vorige zomer. Het wereldkampioenschap voor levende beelden. Ik doopte deze man "de malle loodgieter", ik vind dat hij bijster geschikt is voor de rol.

Touwtjesspringende meisjes.  Daar heb ik ook veel foto's van gemaakt.  Ook een paar jongetjes, maar de meisjes waren in de meerderheid.  Een intensieve sport ropeskipping.  Mijn zoon deed een jaar lang bij wijze van conditietraining.  Wellicht gaf dit aanleiding tot zijn knieproblemen.  Dit leuk beeldje vind je net voor het stadhuis van Koksijde.

Zittend aan mijn ontbijttoog deze morgen werd ik overvallen door het gevoel dat het lang geleden was dat ik nog een foto gemaakt had. Ken je dat gevoel?  De remedie is natuurlijk simpel. I hou wel van een boterham met confituur af en toe.  Ik ben de enige in ons gezin. Rond Kerst ontdekte mijn vrouw een nieuw product. Het merk van de jam is: "La vache qui regarde passer les trains", vertaald: "De koe die naar de passerende treinen kijkt".  Ik kan jullie het product aanbevelen, je vindt ze in een transparant doosje met 4 bokaaltjes van 135 gram: 4 vruchten, purperen vijgen, appel-kiwi en marmelade van bloedsinaasappelen.  De marmelade is mijn favoriet.

Nog een foto die ik vorige zomer in Blankenberge maakte in voorbereiding van de HFC Beaufort shoot.  Grappig, want de interesse was zo danig groot in de locaties vooraleer we Blankenberge zouden aandoen, dat we nooit in Blankenberge geraakten.  Deze werken maken deel uit van de kunst wandeling die opgesteld werd langs de zeedijk tot aan de havengeul en dan terug langs de jachthaven.  Er waren veel fijne en interessante werkjes te zien.

Ik was redelijk gek op deze versiering boven de deur van een restaurantje langs Nyhavn, de oude haven in Kopenhagen, Denemarken.  Wanneer ik de foto aan het afwerken was, zag ik dat je over een serieus meerminnetje kan praten.  De artiest had zeker geen hout tekort.  Kopenhagen is een fantastische plaats voor liefhebbers van details.  Ik ben dus terug na twee goede en gevulde opleidingsdagen.  Nu mijn werkachterstand wat inhalen.  Dit weekeinde gaan de Vlaamse Badminton Kampioenschappen door.  Dan ben ik er weer van door.

This bar has a simple name: Nyhavn 27.  The address, of course.  Great atmosphere.  I took this photo because of the copper bar with the mermaid ornaments.  Simply great!  No, I did not have a Guinness.  I did have a dark Jacobsen.  I'll go to Ireland when I want to have a Guinness abroad.
I'm off again tomorrow, should be back on Friday.  Not to Denmark, no.  Hope I'll be able to show your where I will have been.
Nyhavn 27 is de naam van dit café, tevens het adres van dit etablissement.  Toffe plek.  Ik nam deze foto voor het koperwerk, in het bijzonder de versiering in de vorm van een meermin.  Neen, ik dronk er geen Guiness, wel een donkere Jacobsen.  Als ik in het buitenland een Guiness wil drinken, dan ga ik naar Ierland.  Morgen ben ik er opnieuw vandoor.  Waar?  Dat zie je misschien wel nog :-)  Vrijdag ben ik terug.

Net terug uit Kopenhagen.  Mijn collega's moesten lachen, toen ik dit zag, langs Nyhavn, de oude haven, zei ik "He, ik kan plots Deens lezen".  Ik nam deze foto natuurlijk voor het kunstzinnige bronzen beeldje.  Neen, ik ben niet binnen geweest, is mijn ding niet.
Ik probeer morgen mijn achterstand op jullie blogs in te halen, maar nu eerst een douche en wat slaap.

No, this is not the photo of Joyce :-)
She finally replied to yesterday's post.  But I cheated: I met up with her yesterday evening and said: 'Have you seen my blog yet?'.
This is a picture of the championships 'living statues'.  Love the hat, don't you?

Neen, dit is geen foto van Joyce :-)
Ze antwoordde op de post van gisteren.  Maar ik heb dat een beetje beïnvloed.  Ik zag haar gisterenavond en vroeg: 'Ben je al naar mijn blog geweest?'
Dit is een foto van het kampioenschap 'levende standbeelden' die ik nog in voorraad had.  Ben gek op die hoed, jullie ook?

So, now I've finished my Knights Templar series, here's Tati in Gent on Saturday November 11, taking a photo of someone taking a photo of her.  The graffiti of the girl looks a bit sinister, don't you think?  The harsh yellow lighting gives the scene someting extra creepy.

Yesterday's photo was, of course, made using my 15mm fisheye lens.  I agree that there is a lot of deformation, but as I don't have a big wide angle lens, I had to use the fisheye to get everything in.

Nu mijn Knights Templar reeks er op zit kan ik ruimte maken voor Tati in Gent, afgelopen zaterdag 11 november.  Ze maakt een foto van iemand die een foto van haar maakt.  De graffiti ziet er wat bangelijk uit, vind je niet?  Het harde gelige licht geeft het geheel een nog wat extra spokerig zicht.
De foto die ik gisteren postte was inderdaad met mijn 15mm fisheye gemaakt.  Ik ben het eens dat er wat vervorming is, maar gezien ik geen grote groothoeklens heb, was dit de enige manier om alles in beeld te krijgen.

I know: I'm a bit late for a Halloween post.  But you may remember that I spent yesterday evening/night enjoying The Night of the Proms in Antwerp.  As far as I'm concerned Ike Turner was the Halloween attraction there.  I mean, I know the guy is 75 and you have to admire him for getting up on the stage with his heavy Stratocaster round his neck, but they really shouldn't show him close up on a big screen.  I haven't made any Halloween pictures, but I thought of the time I spent in Ronchinne (south of Belgium, just under Namur) the week after I visited Amsterdam.  I took an hour to drive down to a place close to Ronchinne, Crupet.  Apart from an interesting castle it has a grotto devoted to Saint-Anthony.  Now speak about religious kitsch.  I have never understood how in some places they can reduce a serious and deep concept like religion to a cheap fairground attraction.  So as my Halloween photo I have chosen their interpretation of the devil.  Hope this doesn't scare you, in the least it is offensive to lovers of good taste.

Ik besef maar al te goed dat ik te laat ben voor een Halloween post.  Maar ik bracht gisterenavond/nacht door met een bezoekje aan Night of the Proms in het sportpaleis te Antwerpen.  Wat mij betreft was Ike Turner daar de Halloween attractie.  OK, hij is 75 en je moet hem bewonderen dat hij er in slaagt met een zware Stratocaster rond zijn nek het podium te bestijgen.  Maar ze moeten echt geen close ups van hem op het grote scherm projecteren.
Ik heb geen Halloween foto's gemaakt, maar ik moest terugdenken aan mijn 2 dagen die ik in Ronchinne doorbracht (Condroz, net onder Namur) de week nadat ik terugkeerde uit Amsterdam.  Ik vond een uur tijd om naar het pittoreske dorpje Crupet te rijden.  Naast een interessant kasteel vind je daar de grot toegewijd aan Sint-Antonius.  Van religieuze kitsch gesproken!  Ik heb nooit willen begrijpen hoe zoiets betekenisvol zoals religie dikwijls gereduceerd wordt tot een goedkope kermisattractie.  Bij wijze van Halloween foto koos ik voor de lokale interpretatie van de duivel.  Ik hoop dat deze foto je geen angst in boezemt, in het slechtste geval is het louter een aanval op de goede smaak.