Pieterbie's Blog

Some of you, my longtime regular visitors, may remember Kimberly from a shoot I did with her and her sister in the summer of 2009. It was the third edition of Beaufort, the open air arts exhibition along the Belgian Coast. I asked Kimberly and her sister Steffy to help me out adding an extra dimension to this great work of art in the dunes at Bredene.

Mijn regelmatige bezoekers die hier al langer komen herinneren zich misschien Kimberly van een shoot die ik met haar en haar zuster deed in de zomer van 2009. Het was tijdens de derde editie van Beaufort, de openlucht kunst tentoonstelling langsheen de Belgische kust. Ik vroeg Kimberly en haar zus Steffy of zij mij konden helpen om een extra dimensie te geven aan dit fantastische kunstwerk in de duinen van Bredene.

Hey, look who is dropping in to say ‘Hi’.

Zie eens wie er binnen valt om ‘dag’ te zeggen.

Before you complain that there is a lot of noise in this photo, I will hasten to say that the artists treated us to a ticker tape shower at the end of their performance.

Vooraleer ik klachten krijg dat er veel ruis in deze foto zit, haast ik mij te zeggen dat de artiesten ons op een confetti regen trakteerden op het einde van hun optreden.

I could have made photos of that trapeze girl all afternoon. It is not everyday you see something like that floating above our fair city. And let’s face it: it is far better than the naked man who was hovering above Brugge a while ago.

Ik kon de ganse namiddag foto’s gemaakt heben van het trapeze meisje. Het is natuurlijk niet elke dag dat ze zoiets boven onze mooie stad ziet drijven. En eerlijk gezegd vind ik dit veel beter dan de naakte man die een tijdje terug boven Brugge hing.

If you know the old culture palace in the centre of Oostende, then you can use the tower as a reference point to see how high up these artists are. And this is in fact not their highest point.

Als je het oude cultuurpaleis kent in Oostende, dan kan je de toren als referentiepunt gebruiken om in te schatten hoe hoog deze artiesten zich bevinden. En dit was niet het hoogste punt.

And here she is once again our trapeze girl, in frame together with one of the drummers. You’d hardly believe that she is above the buildings here the way the smiles unstressed. This is no hobby for people with fear of heights.

En hier is ze dan weer ons trapeze meisje, in een compositie samen met één van de trommelaars. Aan de relaxe manier waarop ze glimlacht zou je toch echt niet geloven dat ze hier hoger dan de omliggende gebouwen hangt. Dit is geen hobby voor beoefenaars met hoogtevrees.

Most spectacular to watch was the trapeze girl. The mobile was suspended by a large construction crane. It circled nearly the entire marked square in the centre of Oostende, so all on the ground could get a good view of the spectacle. The drummers were more or less static on their arm of the mobile, but the girl largely compensated the lack of moment on their part. Exciting to see her fly past the surrounding buildings.

Het spectaculairst om te zien was het trapeze meisje. De gigantische mobile werd aangestuurd door een gigantische bouwkraan. De mobile cirkelde rond het wapenplein in het centrum van Oostende. Om die manier kreeg iedereen van de ongeveer 10.000 aanwezige mensen een goed zicht op het spektakel. De trommelaars stonden min of meer statisch op hun arm van de mobile, maar dat werd grotendeels gecompenseerd door het meisje dat voorbij de omliggende gebouwen raasde.

And then drummers and trapeze girl take to the air. This was part of the closing act of the Oostende Culture Year. This is the French group Transe Express with their act Mobile Oblique et Bancal. Bancal means wobbly. The company counts many artists, they specialize in large spectacular street theatre.

En dan gaan de trommelaars en het trapeze meisje de lucht in. Dit maakte deel uit van het sluitstuk van Oostende Cultuurstad. Dit is de Franse groep Transe Express met hun nummer Mobile Oblique et Bancal. De compagnie telt veel artiesten, ze specialiseren in grote spectaculaire stukken straattheater.

Badminton players know that warming up is important. This girl is not a badminton player, but she warmed up as well.

Badmintonners weten dat opwarmen belangrijk is. Dit meisje is geen badminton speelster, maar toch warmde ze op.

First the colourful artists played some music and sang a song for me and about 9.999 other souls.

Eerst speelden de kleurrijke artiesten muziek en zongen zij een liedje voor mij en ongeveer 9.999 anderen zielen.

The day before yesterday I went into town and encountered some colourful people. Come back tomorrow to see what they did for me after posing for a photo.

Eergisteren trok ik naar het centrum van de stad en ontmoette er enkele kleurrijke figuren. Kom morgen terug om te zien wat ze allemaal voor mij deden nadat ze voor de foto poseerden.

I took yesterday's photo in the entry of a typical tourist shop called 2be in Brugge. Is specializes in Belgian products, in particular the beer. It also has a bar where you can taste the products. Don't ask me what the alien was doing there, doesn't particulary look like a Belgian product to me. Just like a modern light element.
This modern candelabra was hanging there as well. It is a typical commercial tourist trap. Hang on to your wallet. I'm sure you can buy the samen beers in a supermarket for half the price.

Ik maakte de foto in gisteren's post in de inkom hall van een typische toeristenwinkel in Brugge die 2be heet. Je vindt er Belgische producten in het bijzonder bier. Je vindt er eveneens een bar waar je de producten kan proeven. Vraag mij niet wat de buitenaardse daar doet, lijkt niet sterk op een Belgisch product. Meer als een moder lichtelement. Deze moderne luchter hing er ook. De winkel lijkt mij een typische toersiten val. Best goed de knip van je portefeuille dicht houden. Je kan de bieren wellicht voor de helft van de prijs in een supermarkt kopen.

The last Sunday of my Christmas Holiday was a sunny one. I headed for the crowded city of Brugge for a little walk. Crowded because most of the shops were open and had decided to start the winter sales. The last thing I expected to encounter in Brugge was a Marsian.

De laatste zondag van mijn kerstvakantie was een zonnige. Ik bezocht Brugge en ontdekte dat ik bijlange de enige niet was met dat idee. Bijna alle winkels waren open en velen hadden beslist om de solden te starten. Het laatste wat ik verwachtte in Brugge te vinden was een Marsman.

Presents have started to arrive at work. Some organisations do better than the traditional bottle of wine. Like these specialists in change management: a box with ballpoints with original expressions. From top to bottom: post card filler, thought deblocker, customer solution brewer, pencil for optimists, budget increaser, genial ideas generator, tooth sharpener.

De kadootjes komen er aan op ‘t werk. Sommige organisaties hebben meer inspiratie dan een fles wijn. Zoals deze specialisten in veranderingsbeheer: een doos kogelpennen met originele uitdrukkingen.

You have the little peeing boy in Brussels known as ‘Manneke Pis’. But did you know there is also the female version Jeanneke Pis? She was looking very cold yesterday.

In Brussel vind je natuurlijk Manneke Pis, maar ook Jeanneke. Zij zag er uit alsof ze het koud had gisteren.

Since a short while one of the shop windows in the Galleries Saint-Hubert in Brussels seems to be housing a car. Tired of a hard days work, I went for a stroll last Friday evening and discovered that this is not ordinary Smart. The body is not composed of the usual fibre glass, the construction is made of little cardboard boxes. It is in fact a work of art that promotes the product: adaptable cardboard boxes.

Sinds kort vind je in één van de vitrines in de Sint-Hubertusgalerij  in Brussel een autootje. Moe van een dagje hard werk maakte ik vrijdagavond een wandeling en ontdekte dat dit geen gewone Smart is. De carrosserie bestaat niet uit glasvezel, maar is gebouwd met allemaal kleine kartonnen doosjes. Het is een kunstwerk dat het product promoot: aanpasbare kartonnen doosjes.

Rembrandt Bugatti is famed to be one of the most talented sculptors of the 20th Century. Born in Milan, Italy, he was the younger brother of Ettore Bugatti, one of the world’s best known automobile designers and manufacturers. Born in an artistic family, his father designed jewellery. In 1902 the family moved to Paris to live in a community of artisans.

Growing in his art of bronze sculpting, wild animals became his favourite subject. He spent a lot of time in the animal sanctuary near the Jardin des Plantes in Paris. The Antwerp Zoo, known as one if the finest in Europe during his short lifetime, was one of his favourite working places as well. During World War I the Antwerp zoo had to kill most of its livestock. This affected the young artist deeply. He took his own life in 1916. His works are still very much objects of desire and are priceless.

Rembrandt Bugatti staat bekend als een van de meest getalenteerde beeldhouwers van de 20e eeuw. Hij zag het levenslicht in Milaan, Italië en was de jongere broer van Ettore Bugatti, een van de wereld’s best gekende ontwerpers en fabrikanten van wagens. Rembrandt werd in een artistieke familie geboren, zijn vader ontwierp juwelen. In 1902 verhuisde de familie naar Parijs om er in een artistieke commune te gaan wonen. Groeiend in zijn kunst van bronzen sculpturen ontwikkelde hij een voorkeur voor wilde dieren. Hij bracht veel tijd door in de opvang voor dieren nabij het Jardin des Plantes in Parijs. De Antwerpse zoo, die tijdens het korte leven van de artiest bekend stond als de fijnste in Europa, was zowat zijn favoriete werkplek. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog zag de zoo zich verplicht om het grootste gedeelte van haar dieren af te maken. De jonge artiest werd hierdoor zwaar gepakt. Hij beroofde zich van het leven in 1916. Zijn kunstwerken zijn zeer gegeerd en onbetaalbaar.

When visiting Père Lachaise cemetery, it is easy enough to get impressed by all the grave monuments, but it pays to try and take in the details as well. Like these simple stone flowers as it were at the entrance door of yet another little palace of remembrance of family dearly departed.
I’m sorry I haven’t been that active here the past week, but between work and badminton, I find there is no time left. As I have a desk and meeting job, it is important that I try and enjoy sport twice a week, else I tend to start feeling stiff and even worse, suffer back aches. Sport is good for the concentration at work and it helps against stress as well. I would recommend it to anyone. Badminton is one of those sports you can play at all levels.

These monuments underline the grotesk nature of what happende in WWII even more than the previous: Buchenwald, Oranienburg and the last monument is to remember the 600.000 French citizens that were deported during the Second World War.

Deze monumenten onderlijnen nog meer het groteske van wat zich tijdens de Tweede Wereld Oorlog afspeelde: Buchenwald, Oranienburg en tot slot een monument dat de 600.000 gedeporteerde Fransen herinnert.

One of the parts of Père Lachaise that makes you think is where you find the different monuments remembering the victims who died in the concentration camps in World War II. These morbid monuments made me stand still and think. Gave me a felling of coldness and horror. Excuse me if this bores you, but I'll do this in two posts. Today: Mauthausen, Neuengamme and Ravensbruck.

Een van de onderdelen van Père Lachaise die je doet nadenken is dat waar je de verschillende monumenten vindt die de slachtoffers van de concentratiekampen van WOII herdenken. Deze morbide monumenten stemmen je toch tot nadenken. Ze bezorgden mij een gevoel van kilte en afschuw. Sorry als dit je verveelt, maar ik breng deze monumenten in twee posts. Vandaag: Mauthausen, Neuengamme en Ravensbruck.

In the centre of Luxemburg, you'll find the Place Guillaume, where the first grand duke who founded the city is remembered by the statue of him on his steed. My wife noticed something about the duke she found pretty interesting. Can you see the blooper in this statue?

In het centrum van Luxemburg stad, vind je de Place Guillaume, waar de eerste groot hertog en stichter van de stad herinnerd wordt door dit beeld van hem op zijn paard. Mijn vrouw merkte iets op aan de beeltenis van de groot hertog die ze interessant vond. Zie jij de blooper in dit beeld?

When walking around Père Lachaise cemetery in Paris I noticed that a lot of the grave monuments have stained glass decorative windows inside. Here is my impression of what I saw.

Op het Père Lachaise kerkhof in Parijs viel het mij op dat veel grafmonumenten decoratieve gekleurde glaspartijen bevatten. In deze post een indruk van wat ik daar allemaal kon bewonderen.

As it rained quite hard the morning of our second day in Luxemburg City, we decided to visit the museum for art and history in the centre of the old part of the city. It is a very modern piece or architecture, a work of art in its own right. Allthough it wasn't indicated the guard asked me to make my camera disapear. I couldn't help using my cell phone, even though I have cell phone photography.
The idea here is that you look through the telescopes, bottom up.

Het regende hard in de voormiddag van onze tweede dag in Luxemburg Stad. We beslisten om het museum voor kunst en geschiedenis te bezoeken in het oude stadsgedeelte. Een heel modern stukje architectuur, een kunstwerk op zich. Ik zag nergens dat fotografie verboden was, maar een vriendelijke bewaker vroeg mij wel om mijn toestel op te bergen. Gezien het niet vermeld was bij de talrijke verbodstekens bij het binnengaan kon ik het niet laten enkele indrukken te bewaren op mijn telefoontoestel.
De bedoeling hier is dat je door de telescoop kijkt, kijker onderaan de beelden.

Not only Jim Morrisson’s final resting place is very popular at Père Lachaise’s cemetery, that of author, poet and play writer Oscar Wilde (1854 – 1900) is an attraction as well. Wilde’s grave monument is somewhat less modest than that of Morrisson. It is of the hand of British artists Jacob Epstein. Wilde spent the final years of his life in Paris after he had sat out his jail sentence of 2 years for sodomy. Two years of hard labour had ruined his health. I guess the gay community sees him as a martyr as he remained in England to face his trial and sat out his sentence, where he could have fled to France in the first place and remain untouched.

Niet alleen de laatste rustplaats van Jim Morrisson is populair op Père Lachaise, dat van schrijver, dichter en toneelschrijver Oscar Wilde (1854 – 1900) is ook een attractie. Wilde’s grafmonument is ietwat minder bescheiden dan dat van Morrisson, het is van de hand van de Britse beeldhouwer Jacob Epstein. Wilde bracht zijn laatste levensjaren in Parijs door nadat hij zijn gevangenisstraf van 2 jaar voor sodomie in Engeland uitgezeten had. Twee jaar dwangarbeid hadden zijn gezondheid naar de vaantjes geholpen. Ik denk dat de homo gemeenschap hem ziet als een martelaar. Hij kon naar Frankrijk gevlucht zijn om zijn veroordeling te ontsnappen, maar hij koos om zijn straf in Engeland uit te zitten. Pas daarna, nadat zijn vrouw hem verlaten had, koos hij om zijn laatste jaren in Parijs te slijten.

It pleases me to find out that I'm not the only Père Lachaise lover. A lot of my regular visitors know the cemetery. So I'm sure quite a few of you will know who's final resting place this is.

Het doet mij plezier dat ik niet de enige Père Lachaise liefhebber ben. Veel van mijn regelmatige bezoekers kennen het kerkhof. Dus ben ik er  van overtuigd dat een aantal van jullie gaan weten van wie deze laatste rustplaats is.

What I like about Père Lachaise cemetery is the bendy little lanes lined with beautiful grave monuments. Could walk there for hours, in fact, I did.

Waar ik het meest van hou op het Père Lachaise kerkhof zijn de bochtige straatjes omzoomd met prachtige grafmonumenten. Ik kan er uren naeen wandelen, ik deed dat ook.

It is not the purpose of this monument, but it does remind me of Halloween.

Alhoewel het wellicht niet de bedoeling is van dit monument doet het mij toch zwaar aan Halloween denken.

Hey, thank you all for voting for my wife’s ‘Wheelchair Badminton’-project. Since my previous post a lot of you have been voting. Not so much my wife’s accomplishment is important, although I am proud of what she has achieved, but the fact that the athletes are recognized as such. It is not because you have a part missing of that a part of you doesn’t work very well anymore that you cannot enjoy sport. I can assure you that these guys and girls play better in a wheelchair than some do standing up.
I came across this photo that I was going to delete and saw the funny side of it. The cello player was doing her best to look in my lens and give me her best smile. It makes you melt, doesn’t it? But then the slide trombone player didn’t exactly want to cooperate. Maybe she was jealous of the attention that I was paying to the cellist?

Bedankt iedereen op op mijn vrouw haar ‘Rolstoel Badminton’-project te stemmen. Dankzij mijn vorige post zijn jullie massaal beginnen stemmen. Niet zozeer mijn vrouw haar realisatie is belangrijk, hoewel ik wel trots ben op haar verwezenlijkingen, maar door te stemmen erken je ook op een bepaalde manier de atleten. Het is niet omdat je een stuk tekort hebt of omdat een deel van je lichaam niet zo goed meer werkt, dat je geen sport kan beoefenen. Ik kan jullie verzekeren dat die mannen en vrouwen in een rolstoel beter spelen dan sommige badmintonners die rechtop staan.
De foto die in vandaag post ging ik eigenlijk naar de digitale prullenmand verwijzen. En dan zag ik de fun er van in. De celliste doet haar best om recht in mijn lens te kijken en mij op haar beste glimlach te trakteren. Zo’n glimlach kan mij alvast doen smelten. Maar de schuiftrompettiste wil precies niet te goed meewerken. Misschien is ze een beetje jaloers op de aandacht die ik aan de celliste besteed?

These 5 young students know sex sells. And the girl at the far end of the row here could really sing. I must admit that I stayed and listened for about 15 to 20 minutes because she really had a great voice and the backing vocals and music provided by the other girls were really good. They collected a lot of money as well.

Deze 5 jonge studenten hebben het begrepen: sex verkoopt. Het meisje op het verste einde heeft echt een heel mooie stem. Ik moet bekennen dat ik 15 tot 20 minuten bleef hangen bij deze gekke meiden omdat hun optreden niet alleen een oogstreling was, maar ook een 'eargasm'. Nu ben ik natuurlijk lichtelijk aan 't overdrijven, maar 't was wel een heel leuk optreden overstrooid met heel wat humor. Ze wisten ook heel wat geld in te zamelen.

The float that I've already shown you 2 pictures of, was preceded by a stilt walkster with a whip in each hand. Very SM. Speaking of which, I watched the Belgian film SM-judge the day before yesterday. I'd expected a bit more from the film, but I was shocked by the story behind the film. Here in Belgium we did actually have a judge who was sentenced to jail for grievous bodily harm and prostitution because he'd performed SM on his wife. She asked for it, put things in a right perspective. The charge of prostition had to do with the fact that at one point in time she wanted to go too extreme and the judge couldn't go along anymore, so he arranged for a real experienced master to 'help' his wife. The punch line of the story behind the film is that the police nailed him to the wall for this improper conduct because he used to be a correct judge that would often rule against the police and the prosecution in cases.

De wagen waarvan je al 2 foto's zag, werd voorafgegaan door een steltenloopster met een zweep in elke hand. Nogal SM. Over SM gesproken, ik keek eergisteren naar de Belgische film SM rechter. Ik had er een beetje meer van verwacht, maar was wel geboeid door het verhaal dat er achter steekt. Velen van jullie weten dat er enkel jaren terug inderdaad een rechter veroordeeld werd voor slagen en verwondingen en prostitutie omdat hij SM bedreef met zijn vrouw. Zij was vragende partij, om de zaken in een juist perspectief te zetten. De aanklacht van prostitutie kwam erbij doordat de rechter het op een bepaald moment niet meer zag zitten om nog in te gaan op de verlangens van zijn vrouw, die steeds maar extremer werden, en een ervaren meester zocht om zijn vrouw verder te helpen. De clou van het verhaal is dat de politie en het openbare ministerie met hem afgerekend heeft omdat hij een correcte rechter was die in het recht geloofde en in zijn uitspraken vaak tegen de politionele macht in ging.