Pieterbie's Blog

While I was sailing the Staten Island Ferry I noticed a cargo vessel operated by shipping company Wallenius Wilhelmsen in the far distance. What is special about that? This shipping company sails from the Belgian port of Zeebrugge to New York on a weekly basis. This carrier specializes in cars.

Terwijl ik met de Staten Island Ferry over stak merkte ik in de verte een vrachtschip op van de rederij Wallenius Wilhelmsen. Wat is daar speciaal aan? Deze rederij zeilt op wekelijkse basis tussen de Belgische haven Zeebrugge en New York. De rederij specialiseert in auto’s.

Today a little movie I made sailing back to Manhattan on the Staten Island Ferry. Really cool and funny, as I started to record this little girl just bounced into my composition taking a picture of herself with her iPhone. I thought she was that cute that I didn't cut her out of the movie.

Vandaag een klein filmpje die ik maakte toen wij met de Staten Island Ferry terugkeerden naar Manhattan. Grappig was dat net toen ik begon te filmen een klein meisje in mijn compositie huppelde om een foto van zichzelf te trekken met haar iPhone. Ik vond haar 'cute' dus ik besloot haar niet uit het filmpje te knippen.

You wouldn't say that this is the boardwalk. It looks more like a snowwalk. But you weren't really allowed to walk there, too dangerous. The woman in the distance didn't really seem to care.

Je zou niet zeggen dat dit het staketsel is, zo lekker ondergesneeuwd. Je ziet het niet goed, maar er valt nog sneeuw uit de lucht terwijl ik deze foto maak. Je mocht er eigenlijk niet op wandelen. De jonge vrouw in de verte schijnt zich dat niet aan te trekken.

It was a warm day for the dip and it showed. These girls didn't have enough with a dip in the sea, they decided to continue their action in the outdoors swimming pool.

Het was een warme dag voor de duik en dat zag je. Deze meisjes hadden niet genoeg aan een duik in de zee, ze besloten ook nog eens hun actie verder te zetten in het openlucht zwembad.

It was that time of the year again for funny people on the beach in Oostende. The annual New Year Dip.

Het was terug de tijd van het jaar voor rare mensen op het strand. De jaarlijkse Nieuwjaarsduik.

Just before Halloween Oostende harbour looked pretty empty. Just the platform waiting to take another piece of windmill out to sea.

Net voor Halloween zag de haven van Oostende er redelijk leeg uit. Enkel het ponton dat wacht om nog een stuk windmolen naar zee te brengen.

I was walking along some beach along the Belgian coastline. Don't ask me which town, I've forgotten. I noticed hundreds of starfish that had washed up on the beach and wondered if a starfish can survive out of the water. I looked it up and found that they can survive up to 5 days, then they die of dehydration.

Ik wandelde op een strand langsheen de Belgische kust. Vraag mij niet meer in welke gemeente, dat ben ik vergeten. Op het strand lagen honderden aangespoelde zeesterren. Ik vroeg mij af of een zeester kan overleven uit het water. Ik zocht het op en ontdekte dat ze tot 5 dagen kunnen overleven, daarna sterven ze aan dehydratie.

Belgian visitors to my blog may have read in the press that a fishing boat took a wrong turn when it was to be hauled out of the water for maintenance. Salvaging the vessel seems to be a bit of a problem.

Mijn Belgische bezoekers hebben wellicht in de pers gelezen dat een vissersboot een verkeerde draai nam toen het uit het water gehaald moest worden voor een onderhoudsbeurt. Het vaartuig bergen lijkt een probleem te zijn. Roy's foto's zijn beter dan die van mij, ik had een beetje last van overlast van de zon om de tweede foto goed te krijgen.

Tuesday morning May 29, 6:30 am, a beautiful morning and this ship is getting ready to sail away. The square in front of the railway station was rather smoky.

Dinsdag morgen 29 mei, 6u30, een prachtige morgen en dit schip maakt zich klaar om naar volle zee te trekken. Het pein voor het station was rokerig.

Not just the old vessels attracted my attention, this Buzzi 42 Rib got caught on my lens as well. I'm not too pleased with the composition, but I caught the vessel as it was turning in to port. Beneath the vessel is the messy end of the quay, so I left that out of the composition. This craft is capable of doing 70 knots that is about the landspeed equivalent of 120 km/hour. This type of vessel is often used by armed forces.

Niet enkel de oude vaartuigen trokken mij aandacht, deze Buzzi 42 Rib moest ik toch ook vastleggen. Ik ben niet zo blij met de compositie van deze foto, maar ik zag het vaartuig te laat en moest de foto maken terwijl ze de haven binnendraaide. Aan de onderkant van de boot had ik de rommelige havenmuur mee in de compositie, heb dat er afgeknipt. Dit vaartuig kan tot 70 knopen halen, wat overeenstemt met zo'n 120 km/u landsnelheid. Dit type boot wordt vaak voor militaire doeleinde gebruikt.

We sailed out on this vessel last year: the Morningstar. As I was not sailing on her this year, I was able to take this picture of her coming in to port.
I've just finished reading 'Burnt Shadows' by Indian author Kamila Shamsie. An interesting family history spanning from the end of WWII to Afghanistan in 2001. It ends in the USA market by 9/11.

Wij zeilden vorig jaar uit met dit vaartuig: de Morgenster. Gezien ik dit naar niet met haar in zee trok, kon ik deze foto van haar maken terwijl ze de haven binnen voer.
Ik heb net 'Burnt Shadows' van de Indiase schrijfster Kamila Shamsie uitgelezen. Een interessante familiegeschiedenis die start op het einde van WOII en eindigt in Afghanistan in 2001. En in een USA getekend door de naweeën van 9/11.

This weekend Oostende welcomes "Oostende at Anker", the authentic ships happening. Steam is this year's theme. And this little tug made a lot of that and a lot of noise entering the port last Thursday.

Dit weekeinde is er terug "Oostende voor Anker", het authentieke schip gebeuren. Stoom is dit jaar het thema. En deze kleine schuit produceerde er veel ook veel lawaai wanneer het de haven binnen voer afgelopen donderdag.

Last weekend saw yet another edition of the kite festival in Oostende. I got there at 16:00 on the Sunday afternoon, which is not a good idea because it is just about finished then. But I still managed to enjoy the good weather and get a few shots. 

Vorig weekeinde zag nog maar eens een editie van het vliegerfestival in Ootende. Ik geraakte er om 16u de zondag namiddag, wat geen goed idee is, dan is het zo ongeveer afgelopen. Maar ik slaagde er toch in van het goede weer te genieten en een paar foto's te maken. Langsheen onze kust kan je geen foto's nemen zonder er de onvermijdelijke bouwkranen op te vereeuwigen. Maar dat eeuwige lijkt precies een realiteit te zijn.

Roll on spring and summer.

Laat de lente en de zomer maar komen.

My friend P-ter should like this one. Rusty guns on a Sunday.

Mijn vriend P-ter zal deze kunnen waarderen. Roestig wapentuig op een zondag.

Over the centuries, nations have always felt the need to protect their cities and ports. No different along the river Thames. Walking along the bank in Gravensend, I came across an open air museum hosting several generations of conflict hardware in order to protect the city of London further upstream.

Over de eeuwen heen, hebben naties altijd de nood gekend om hun havens en steden te beschermen. Hier langsheen de oevers van de Theems is dat ook merkbaar. In Gravesend wandelde ik langs een open lucht museum met oorlogstuig van verschillende generaties. Doel: Londen verder stroomopwaarts beschermen.

A completely different vessel moored the other side of the river is the cruise Ship Marco Polo. An old searot contructed in the 60's, it cruises to South-America during wintertime, the Mediterranean in summertime, for a British Operator. In the left of the panoramic view, showing both banks of the Thames, the Pier @ Gravesend.

Een heel ander vaartuig, gelegen aan de andere zijde van de rivier is het cruiseschip Marco Polo. Een oude zeerot die in de jaren 60 gebouwd werd. In de winter vaart dit schip op Zuid-Amerika, in de zomer verzorgt het cruises in het Middellandse Zeegebied. Dit voor een britse operator. Links in dit panorama van beide oevers van de Thames, zie je de pier van Gravesend.

The port of London is a giant organisation. Amazing what kind of traffic it handles. It was a cold and sunny afternoon and I walked along the bank of the river Thames. Seeing this gigantic container ship sail by, I found it hard to imagine the gallion mooring with the dying or dead princess Pocahontas on board. I checked the route of this container ship, it sails between London and Montevideo, South America. When I was writhing this post on Sunday the 22nd, it was sailing up the coas of south America back on it's way to London.

De haven van Londen is een grote organisatie. Indrukwekkend wat voor traffiek het beheert. Op deze koude en zonnige namiddag wandelde ik langsheen de oever van de Thames. Kijkend naar deze zeereus, vond ik het moeilijk mij voor te stellen hoe de gallioen aanmeerde om de gestorven of stervende princes aan wal te brengen.
Ik checkte de vaarroute van dit containership: het vaart tussen Londen en Montevideo in Zuid-Amerika. Toen ik deze post aan het schrijven was op zondag 22 januari, bevond het schip zich langsheen de kust van Zuid-Amerika op de terugweg naar Londen.

Nothing but admiration for the seamen who park the boat after having sailed in to the port. I'm pretty sure that "Parking" is not the right expression. I have no problem with parking a car, big or small, but this must really be quite something else.

Niets dan bewondering voor de zeemannen die de boot parkeren nadat ze de haven binnen gezeild zijn. Ik weet natuurlijk bijna zo goed als zeker dat "Parkeren" niet de correcte uitdrukking is. Ik heb geen problemen om de wagen te parkeren, klein of groot, maar dit moet echt een ander paar mouwen zijn.

Arriving at Dover's Eastern Docks at 9 in the morning, only one ship lay waiting: P&O. For the rest the mooring stations were empty. You can see Dover Castle behind and above the P&O vessel in the first picture.

Aanvarend in Dover's Eastern Docks op 9u 's morgens, lag er maar 1 schip te wachten: P&O. De overige aanlegsteigers waren bootloos. Hoog boven het P&O vaartuig zie je het kasteel van Dover.

As Seafrance have filed for bancrupcy, we chose DFDS Seaways to cross the Channel from Dunkirk to Dover. Their boats are somewhat more luxurious than Seafrance's vessels and I think they are bigger. Not that a large vessel was needed at this point in time. I counted 15 cars on one side of the car deck, meaning that it was not half full. The other side was completely empty as you can see here.

Gezien Seafrance de boeken neerlegde, kozen wij voor DFDS Seaways om het Kanaal over te steken, van Duinkerke naar Dover. Hun schepen zijn luxueuzer dan die van Seafrance en en denk ook groter. Niet dat een groot schip nodig was wanneer wij overstaken. Ik telde 15 wagens aan de ene zijde van het wagen dek, waardoor het verre van half vol was. De andere zijde was volledig leeg, zoals je hier ziet.

So, we took off on a boat trip again. The weather was beautiful sailing out on Monday December 12th. Seems funny taking a picture of the back end of the boat on a cold Monday morning, but I quite like this shot. Very peaceful somehow.

Dus, wij vertrokken nog maar eens met de boot. Heel mooi weer voor een maandagmorgen op de 12e december. Een foto maken van de achterkant van de boot, lijkt gek op een koude maandagmorgen. Maar ik vind dit een rustig shot.

The day before yesterday brought terrible gale force winds. You can see the sand blowing over the beach, it blows onto the dike and collects there. There was a fear that the dikes would not hold the sea water, so the fire brigade decided to install the mobile wall to stop the water from crossing the top of the dike. Behind this dike lies the lowest area of the town that was often flooded at high tide in the past. They have renewed the dike recently and the beach in front of it is artificial to hold back the water. Surprises me that they need to install a mobile wall now, I would have thought the previous arrangement with the permanent wall was more efficient, less work.

Eergisteren bracht erge rukwinden. Je ziet hoe het losse zand over het strand waait en op de zeedijk verzamelt. Er was vrees dat de dijken het zeewater niet zouden terughouden, dus de brandweer besliste van de mobiele waterkeringsmuur te installeren. Achter deze muur bevindt zich het laagst gelegen gedeelte van de stad dat in het verleden vaak te kampen kreeg met overstromingen. Het verwondert mij dat er nu een mobiele muur geplaatst moet worden. De dijk werd onlangs vernieuwd, voorheen was er een permanente waterkeringsmuur. De nood om nu een mobiele versie te installeren lijkt mij veel werk.

Looking at the Irish sea from the top of a cliff on the peninsula of the Gower in Wales, you'd forget how dangerous the sea can be. Last Sundaymorning at precisely 2 am, a cargo ship caught in a storm 16 miles out from this coast radioed for help. While I'm writing this post 2 seamen were picked up by a rescue helicopter, 1 is known dead, 5 more are missing. It is a tough life at sea even in these modern times.

Wanneer je van op een klip op het schiereiland The Gower in Wales naar de Ierse zee kijkt, zou je vergeten hoe gevaarlijk de zee kan zijn. Vorige zondagmorgen om 2u kwam een noodoproep binnen van een vrachtschip die op 16 km van deze kust in een storm verzeild geraakte. Terwijl ik deze tekst schrijf werden 2 zeemannen opgepikt door een reddingshelicopter. 1 matroos werd dood teruggevonden, 5 zijn nog vermist. Het is een hard leven op zee zelfs in deze moderne tijden.

This is an evening view of Swansea over the bay from the peninsula The Gower. It looks better from a distance.

Dit is een avondbeeld van Swansea van aan de overkant van de baai van op het schiereiland The Gower. Van op afstand ziet het er mooier uit.

We chose a place called Mubles to go and eat. Just outside Swansea on the peninsula The Gower. The restaurant has a great name 'Out of the Blue'. Superb for a fish restaurant and the products were very tasty.

Het plaatsje waar wij gingen eten heet Mumbles. Net buiten Swansea in feite al op het prachtige schiereiland The Gower. Wij kozen voor een visrestaurant die naar de leuke naam "Out of the Blue" luistert. Het was er heerlijk.

I'll be taking another little trip in a while. So I rushed to Seafrance's website to book a crossing and found that they have gone into liquidation. A funny thing for a seafaring company. The trouble started a while ago and now the curator is looking for a buyer. They'll keep on sailing the Channel until the beginning of next year. I'll look for an alternative, won't take the risk. By way of fond memory, I had a go at lomo-ising one of their vessels.

Binnekort ga ik nog eens op reis. Ik haastte mij naar de website van Seafrance om een overzet te boeken en ontdekte dat zij failliet zijn. De problemen duurden al een tijdje en nu zoekt de curator naar een overnemer. Ze blijven nog het Kanaal oversteken tot begin volgend jaar. Maar ik ga geen risico's nemen, ik zoek een alternatief. Bij wijze van fijne herinnering, heb ik een foto van een van hun schepen ge-lomo-iseerd.

Jantje is a 28 metre long schooner that started life in 1930 as a fishing boat. Currently owned by a Dutchman, it was previously owned by the captain of the Morgenster, the boat in which I took to sea back in May. When finishing this photo I noticed that you can see the port of Zeebrugge in the background. This isn't at all bad as the distance between the two towns is about 28 kilometer.

Jantje is een 28 meter lange schoener die het levenslicht zag als een vissersboot in 1930. Thans eigendom van een Nederlander, daarvoor het bezit van Harry Muter, de kapitein van de Morgenster waarmee ik in mei ter zee trok. Bij het afwerken van deze foto merkte ik op dat je in de achtergrond de haven van Zeebrugge ziet. Dat is verre van slecht gezien Zeebrugge en Oostende toch 28 kilometer uit elkaar liggen.

This is the far side of Aberystwyth, away from the city centre, where our hotel was located. As you can see it was pretty calm on the beach, even though it was such a nice day.

Dit is de verste zijde van Aberystwith, weg van het stadscentrum, waar ons hotel zich bevond. Het was kalm op het strand, zelfs al was het een heel mooie dag.

This is the view that greeted us when we opened the door to our room in the Glengower Hotel in Aberystwith. Two single beds, but they were very comfortable.

Dit is het zicht dat ons toelachte wanneer wij onze kamer binnentraden in de Glengower Hotel in Aberystwith. Enkele bedden, maar zeer comfortabel.