Pieterbie's Blog

Beautiful mountain landscape in the French Alps near Vallandry.

Prachtig berglandschap in de Franse Alpen nabij Vallandry.

I guess I still haven't accepted that summer is over. I'll stick with it for a little while still.

Ik heb precies nog niet kunnen aanvaarden dat de zomer gedaan is. Ik ga het nog een beetje 'warm' houden.

I managed to secure the last seat in the first class carriage of the 17:00 train out of Brussels Central last Monday. A lot of people had to stand. In Brussels South more people boarded to the prospect of stretching their legs, sitting on the floor or standing on each other's toes. I'm going to help the mobility crisis a little, I will try to work one day per week from home.

Afgelopen maandag op de trein van 17:00 uit Brussel Centraal, die uiteraard te laat was, slaagde ik er in de laatste zetel in de eerste klasse wagon te bezetten. Veel minder snelle wezens moesten recht staan. In Brussel Zuid stapte nog een klein leger volk op dat verder de benen moest strekken, op de vloer plaats moest nemen of op elkaar's tenen staan. Ik ga de mobiliteitscrisis een handje helpen. Vanaf nu probeer ik 1 dag per week van thuis uit te werken.

My car is parked in good company here. The sun makes it difficult to recognize but that is a Maserati parked next to my humble Ford. My wife chose the Ford, my heart longed for something a bit more German.
Rumors are that the socialist party here in my hometown of Oostende, that remains the biggest party even after losing more than 10%, will team up with their current partners: the liberals and the christian democrats. In doing so they neglect the winners of the local elections. I expect that is their idea of keeping good company. Maybe now they will manage to fulfill the promises they failed to keep in the current legislation.
A black weekend on the safety side here in Oostende. Two men robbed by two unfindable youngsters. Both hurt badly, one of them was beaten so badly that he ruptured a kidney. And they robbed the night shop on the corner of the street at the back of where we live. Politicians: please stop denying there is a problem and make us feel safe again.

Mijn auto is hier in goed gezelschap geparkeerd. De zon maakt herkenning moeilijk, maar dat is een Maserati die naar mijn bescheiden Ford geparkeerd staat. Mijn vrouw koos de Ford, mijn hartje klopte eigenlijk voor iets meer Duits.
De geruchten zijn dat de socialistische partij in mijn thuisstad Ootende, die de grootste partij blijft, zelfs na een verlies van meer dan 10%, opnieuw samen gaat met hun huidige partners: de liberalen en de kristen democraten. Dat is wellicht hun idee van goed gezelschap. Misschien slagen ze er nu in om de beloften na te komen die ze niet hielden in de huidige legislatuur.
Een zwart weekeinde wat veiligheid betreft in Oostende. Twee mannen die overvallen werden door twee onvindbare jongeren. Beide mannen zwaar gewond. Een ervan werd zo hard aangepakt dat hij een nier scheurde. En de nachtwinkel op de hoek van de straat achter die van ons werd overvallen. Politiekers: stop met ontkennen dat er een probleem is en maak Oostende terug veilig voor ons.

This heavily damaged statue of Christ was found in Beaune. I like it, somehow it symbolises the martyrdom of the Christ story. Not that I am a believer, by the way.

Dit zwaar beschadigde Christusbeeld wer in Beaune gevonden. Ik houd er wel van, het staat precies symbool voor het martelaarschap van Christus. Niet dat ik een gelover ben, tussen haakjes.

Continuing on our tour of macabre discoveries, we guessed the museum for religious art in Dijon would be a good place to discover some spine chilling relics and that kind of stuff. Or some form of medieval religious torture. But we found the museum to be quite clean of such artifacts. This painting rather makes you think.

Onze tour van macabere ontdekkingen verder zettend, leek het museum voor religieuze kunst ons een goede plaats om enkele bloedstollende relikwieën en dergelijke te ontdekken. Of een of andere vorm van middeleeuwse religieuze foltering. Maar het museum bleek nogal steriel te zijn van dergelijke attributen. Dit schilderij deed mij wel even nadenken.

Continuing on the theme of halloween: you cannot live on mustard alone. Some macabre works of art in Dijon.

Verder breiend op het thema van halloween: je kan niet van mosterd alleen leven. Toch wat macabere kunstwerken in Dijon.

Halloween is still a way away, but I couldn't resist reworking this photo Halloween Style.

Halloween is nog een tijdje van ons verwijderd, maar ik kon er niet aan weerstaan om deze foto Halloween Style af te werken.

I'm sure that I've posted photos of work by Rodin here before. In the arts museum in Dijon I discovered this bronze of Venus by him. Beautiful!

Ik weet zeker dat ik hier eerder al foto's postte van de kunst van Rodin. In het museum voor schone kunsten in Dijon ontdekte ik dit bronzen beeld van Venus. Prachtig!

I have difficulties in leaving summer behind and welcoming autumn. I love spring and summer and prefer the beauty of spring and summer flowers to the colours of autumn.

Ik heb het moeilijk om de zomer vaarwel te zeggen en de herfst te verwelkomen. Ik houd van lente en zomer en verkies de schoonheid van de zomer bloemen boven de herstkleuren.

A drugstore in the main shopping street in Bourg-Saint-Maurice is glad to help you out choosing an aperitif. It has wine based drinks to suit different tastes: chocolate/pear, strawberries, rose hip, grapes, raspberries,  blueberries and artemisia, believed to be one of the main ingredients of absinth, the hallucinogenic drink.

Een drugstore in de winkelstraat van Bourg-Saint-Maurice helpt je graag om een aperitief te kiezen. Een gamma aan drankjes op basis van wijn met verschillende smaken: peer/chocolade, aardbeien, rozenbottel, druiven, framboos, blauwe bosbessen en alsem, dat wellicht een van de belangrijkste ingrediënten is van absint, de hallucinogene drank.

Bourg-Saint-Maurice reminded me a bit of cities in Belgium: if you want to see beauty in the shopping streets, you should look up. The facades of these houses are often beautifully decorated. I’m sure my architect friends will tell me how this is called.

Bourg-Saint-Maurice deed mij aan steden in België denken: als je schoonheid wil zien in de winkelstraten, moet je naar boven kijken. De gevels van de huizen zijn vaak heel mooi versierd. Mijn vrienden architecten zullen mij vast vertellen hoe je dit precies noemt.

Right in the corner of the central square in Bourg-Saint-Maurice, I discovered this cute little entrance to a restaurant. It was closed that afternoon and we didn’t return to eat there, my boys had developed a taste for the local pizzeria in Vallandry, where we were staying. But today I still wonder if the food would have pleased me as much as this front door.

Helemaal in het hoekje van de centrale plaats in Bourg-Saint-Maurice, ontdekte ik deze fantastische inkom van een restaurant. Het was die namiddag gesloten en wij keerden er niet terug omdat mijn jongens intussen een voorkeur ontwikkeld hadden voor een van de plaatselijke pizzeria’s in Vallandry, waar wij verbleven. Maar vandaag vraag ik mij nog steeds af of het eten mij evenzeer aangesproken zou hebben als deze prachtige voordeur.

We were having a quiet drink on the central square in Bourg-Saint-Maurice, when colourful troups invaded the square. We then discovered that we were in the middle of the yearly Edelweiss folklore festival. I couldn’t help noticing that one girl was showing a bit more leg than the rest of the troup and that her underskirt was bordered with little thrills.

We genoten van een drankje op de centrale plaats in Bourg-Saint-Maurice, toen kleurrijke figuren de binnenplaats kwamen bezetten. Wij ontdekten dat wij middenin het jaarlijkse Edelweiss folklore festival terecht gekomen waren. Ik merkte op dat één van de dansende meisjes was meer been toonde dan de rest en dat haar onderrok gezoomd was met versierinkjes.

Not just the setting and the outside of the chapel were worth seeing. Inside was pretty breathtaking as well. I had to lie flat on my back to take the photo of the dome, and even then I just couldn’t get it in 100%.

Niet enkel de locatie en de buitenkant van de kapel loonden de moeite. Binnenin deed de schoonheid van de muurschilderingen mijn hartje sneller kloppen. Om de foto van de koepel te maken ging ik plat op mijn rug liggen en dan nog kreeg in het niet 100% in beeld.

This chapel was established in 1702. Before this site already hosted a place of prayer, which was destroyed by an avalanche. The nature of this place is not disclosed. It could have just been a cross, a statue of Christ of an altar in open air. Fortunately the current construction has not been swept away by gigantic snow slides.

Deze kapel werd gebouwd in 1702. Daarvoor vond je op deze site een gebedsplaats, maar dat werd verwoest door een lawine. De aard van de gebedsplaats is niet meer gekend. Het kon een kruis, een beeld van Christus of een altaar in open lucht geweest zijn. Gelukkig werd de huidige kapel nog niet meegenomen door een tsunami van sneeuw.

In Vallandry one of the first walks we undertook was to the chapel of Notre Dame des Vernettes. A secluded sanctuary high on a mountain flank. I’m a sucker for carved doors, so I took this impossible shot from the inside out, capturing the beauty of the door and the mountain flank on the other side of the valley.

In Vallandry was een van de eerste wandelingen die wij maakten de klim naar de kapel van Notre Dame des Vernettes. Een afgelegen toevluchtsoord hoog op de bergflank. Ik heb een zwak voor kunstzinnige deuren, dus ik moest dit onmogelijke shot maken van binnen naar buiten. En daarbij de schoonheid van de openstaande deur vangen gecombineerd met de natuurlijke pracht van de overliggende bergflank.

The Alp meadows are just terrific. The colours, the flowers, breathtaking. I would walk for hours, if my joints and tendons permitted.

 De alpenweiden zijn fantastisch. De kleuren, de bloemen, adembenemend. Ik kon er voor uren wandelen, als mij gewrichten en pezen dat toelieten.

It is drinkable and probabily very refreshing. I dind't really try, there was a nice terrace with cold beer a bit further down.

Het is drinkbaar en wellicht zeer verfrissend. Ik probeerde het echter niet, een beetje verder was er een mooi terras met koud bier.

How about this dramatic landscape? The Alps treat you to these kind of views all the time.

Wat vind je van dit dramatische landschap? De alpen trakteren je daar constant op.

On the way from Carpentras to Vallandry, high up in the French Alps, we stopped for a coffee in Grenoble. Yet another French town that hosted the Olypic wintergames, in 1968 to be exact. It has a great cablecar leading up the the Bastille.

Op de weg van Carpentras naar Vallandry, hoog in de Franse Alpen, stopten wij voor een kop koffie in Grenoble. Nog maar eens een Frans stadje dat de Olympische winterspelen organiseerde, in 1968 om precies te zijn. Je vindt er een super kabelbaan die toegang geeft tot de Bastille.

3 young girls singing for you while you are having your lunch. In the south of France it can happen.

3 jonge dames die voor je zingen terwijl je van je lunch geniet. In het zuiden van Frankrijk overkomt het je.

We visited the market with friends who fly for a hobby. So I enjoyed taking this picture. Not that the people in question have red or wild hair.

Wij bezochten de markt met vrienden die vliegen in hun vrije tijd. Ik genoot er dus van deze foto te maken. Niet dat de mensen in kwestie rood of wild haar hebben.

Visiting the Provence or the Languedoc, you simply must take the time to visit one of the many markets. The Provicial market in Carpentras integrates the whole city and is well known. But then Carpentras is/was one of the main trade centers of the region. The colours, the smells, the tastes there is no comparison.

Wanneer je de Provence of de Languedoc bezoekt moet je gewoon de tijd nemen om een van de vele markten te bezoeken. De Provencaalse markt van Carpentras neemt zowat de ganse stad in haar greep en geniet een grote bekendheid. Maar Carpentras is dan ook altijd een handelscentrum geweest in de streek. De kleuren, geuren en smaken, geen vergelijking mogelijk.

About a month ago I posted about the heart of Antwerp. This is in the museum of fine arts in Dijon, where a Burgundy woman rather literaly offers her heart.

Ongeveer een maand geleden postte ik over het hart van Antwerpen. Dit is in het museum voor schone kunsten in Dijon, waar een Bourgondische vrouw letterlijk haar hart aanbiedt.

As there are that many mustard shops in Dijon, they all have to do their best to attract the customer and get him to buy the product at their place. This business is right in the centre of the city and this old timer does draw some attention.

 Gezien er veel mosterd winkels in Dijon zijn, moeten ze allemaal hun best doe nom de klant aan te trekken en hem bij hen te doen kopen. Deze zaak is in het centrum van de stad en deze old timer trekt wel wat aandacht.

When you visit the mustard shops in Dijon, they really present their product as if it is something precious. Attractive to the amateur photographer as well.

Wanneer je de mosterd winkels in Dijon bezoekt, ontdek je dat ze hun product als iets waardevols presenteren. Ook aantrekkelijk voor de amateur fotograaf.

The French city of Dijon is of course well known for its mustard. And they exploit this. They uplift mustard to a trendy fashionable product.

De Franse stad Dijon is wel bekend voor de mosterd. En dat exploiteren ze goed. Ze verheffen mosterd tot een trendy product.

In Vallandry, high in the French Alps, downhill mountain biking is very popular. A British family staying in an apartment near to ours, came down the mountain daily at high velocity. A sport not without danger. I noticed that one young woman had a very large hematoma on her thigh.

In Vallandry, hoog in de Franse Alpen, is downhill mountain biking heel populair. Een Britse familie die in een appartement dicht bij het onze logeerde, scheerde dagelijks de bergflank af. Geen ongevaarlijke sport. Ik merkte op dat een jonge vrouw een heel grote hematoom op haar dij had.

This cat was enjoying a good sleep in the afternoon sun. She opened her eyes when I showed interest, but she must have thought: you can't reach me behind these bars.

Deze kat genoot van een siësta in de namiddagzon. Ze opende haar ogen wanneer ik mijn interesse liet blijken, maar ze dacht wellicht: je kan mij toch niet raken, ik zit lekker achter tralies.