Pieterbie's Blog

The port of London is a giant organisation. Amazing what kind of traffic it handles. It was a cold and sunny afternoon and I walked along the bank of the river Thames. Seeing this gigantic container ship sail by, I found it hard to imagine the gallion mooring with the dying or dead princess Pocahontas on board. I checked the route of this container ship, it sails between London and Montevideo, South America. When I was writhing this post on Sunday the 22nd, it was sailing up the coas of south America back on it's way to London.

De haven van Londen is een grote organisatie. Indrukwekkend wat voor traffiek het beheert. Op deze koude en zonnige namiddag wandelde ik langsheen de oever van de Thames. Kijkend naar deze zeereus, vond ik het moeilijk mij voor te stellen hoe de gallioen aanmeerde om de gestorven of stervende princes aan wal te brengen.
Ik checkte de vaarroute van dit containership: het vaart tussen Londen en Montevideo in Zuid-Amerika. Toen ik deze post aan het schrijven was op zondag 22 januari, bevond het schip zich langsheen de kust van Zuid-Amerika op de terugweg naar Londen.

Funny title? I want to get in to some more creative photography. So I purchased this "Old book" template end burned two photos I took in London in to it. Not something I'd do every day, but I thought: why not give it a try. I'm quite happy with the result, someting special.

Grappige titel? Ik wou eens wat creatiever met fotografie aan de slag gaan. Dus kost ik een "Oude boek" sjabloon en ik brandde er twee foto's in die ik in Londen genomen heb. Niet iets dat ik elke dag zou doen, maar ik dacht: waarom niet eens experimenteren. Ik ben niet ontevreden met het resultaat, 't is eens iets anders.

Been listening to the Clash classic London Calling. So I dove in to my archive and found this great art deco entrance to the Hampshire Hotel in the centre of the British capital. I'll try to pass the week without badminton photos now. But don't worry: next weekend I'm off to the Belgian Championships.
I've been overdoing the badminton photos a bit, but then I got an honourable mention on the Badminton Europe site, so I wanted to give the people linking through to here some interesting stuff.

Ik was naar The Clash klassieker London Calling aan het luisteren. Dus ik dook in mijn foto archief en ontdekte dit mooi art deco voorbeeldje van de ingang tot het hotel Hampshire in de Britse hoofdstad.
Ik probeer nu een week door te komen zonder badminton foto's te publiceren. Volgend weekeinde trek ik dan naar de Belgische Kampioenschappen. Ik trakteerde jullie op een overdosis, waarvoor sorry. Maar ik kreeg een eervolle vermelding op de site van Badminton Europe en wou de bezoekers die doorklikken waar voor hun geld geven.

One from my visit to London back in August, the skyline along the river Thames taken from the top of Tower Bridge. Love the way you can see the Eye Above London in the background. Difficult photo to finish because of the sharp contrast in exposure.

Nog eentje van mijn bezoek aan Londen vorig jaar in augustus. De skyline langs de Theems gezien van bovenop Tower Bridge. Speciaal vond ik dat ik het reuzerad 'The Eye Above London' kon meenemen in de achtergrond. Geen gemakkelijke foto om af te werken door het extreme contrast in de lichtwaarden (gebouwen versus hemel).

Mijn krant vertelde mij gisteren dat dit beroemd stukje Londens architectuur, het hoofdkwartier van Swiss RE verzekeringsmaatschappij, verkocht werd voor bijna 1000 milioen euro.  Indrukwekkend, niet? Het gebouw werd in 2004 opgeleverd.  Het gaat om het futuristische komkommer-achtige gebouw rechts in de foto.

OK, ik wil niet stoppen met Metroland, dus ik ga wat breder met dit topic. Wanneer ik bij Leicester Square boven grond kwam, viel dit theater mij op. Ze voeren er niets anders op dan sketches over Prince Charles. De opvoeringen zijn steeds uitverkocht, ze doen dit al jaren en blijven het wellicht doen. Ik hou van Britse humor.

Dit is dan de laatste in mijn korte Metroland serie. Een eenzame passagier met de gevreeste teensletsen (slippers). Ai, ik slaagde er zelfs in haar ene grote teen af te snijden, wat een amateurisme. Deze jonge dame werd het slachtoffer van mijn onvermogen om aan candids te weerstaan. Ziekelijk is het gewoon.

En dan gebeurt het onvermijdelijke wanneer je in een metrostation bent: het voorbij glijdende metrostel belemmert het zicht op al de rest. Maar de voorbijrazende stellen, alsof ze door luchtdruk aangedreven zijn, vormen een attractie op zichzelf.

Eens in de buik van de metro ontmoet je er een kleurrijk volkje, veel jeugd. Dit is het drukke metrostation onder het Victoria spoorstation. Daar wil je niet zijn in de spits.

Niet de eerste keer dat ik hier foto's van de metro publiceer.  http://pieterbie.skynetblogs.be/archive-week/2005-27  Maar nu heb ik er enkele van de Londense metro. We starten door er in af te dalen. Ik val in herhaling: maar Metroland was het eerste boek van Julian Barnes, een brilliant auteur. Moet ik absoluut eens herlezen.

Een klein raadseltje voor jullie vandaag.  Waar is deze foto gemaakt?  In welke stad?  Dat is een weggevertje, natuurlijk.  Maar kan je mij zeggen waar exact in die stad?  Heel exact.  Ik ben er van overtuigd dat iemand van jullie dat zal weten.

En het antwoord is: Tower Bridge, Londen. Oriënteer je via deze foto: ik ben dus op de verste hoge overdekte oversteek op deze foto.  Ik kijk door een raampje naar de andere loopbrug en zie een jonge dame met uitgestrekte armen met achter haar in het venstertje de top van de beroemde Post Office Tower. Dat moest het natuurlijk verraden: de PO Tower. Het zicht van op die oversteken is adembenemend. Mijn jongste zoon genoot van dit bezoekje. Mijn vrouw bleef langs de oever van de Theems, dichtbij de gezellige drukte van de Tower, zij heeft het wat moeilijk met hoogtes.

The Big Issue is een straatkrant project voor daklozen. Zo hebben ze een nuttige bezigheid en het hoofdobjectief is om ze een legaal inkomen te geven op weg naar een betere levenskwaliteit. Deze verkoper in Londen doet alvast zijn uiterste best.

His labor’s fruit a Holy wrath incurred.

You seek the orb that ought be on his tomb.

It speaks of Rosy flesh and seeded womb."

Who lies burried in Westminster Abbey? Sir Isaac Newton. A knight, not a medieval one, but knighted for his contributions to science. The pope was in fact the English poet Alexander Pope. The orb? Rosy flesh and seeded womb? The apple, of course. The code to open the cryptex was a-p-p-l-e. And you'll never guess, of course, Isaac Newton was alleged to be the Grand Master of the Priory of Sion from 1691 until 1727.
And now with the journey leading to Schotland's Rosslyn Chapel, I end this long series on the Knights Templar. Thank you so much for all your superb reactions on this blog and by e-mail, it has been great fun for me bringing this. PS: I don't really believe all of this, you know, what about you?

“In Londen rust een ridder door wiens werk

In grote toorn ontstak de heilige kerk

Toch stond een paus te treuren aan zijn graf,

Of was zijn dood in werk’lijkheid een straf?

Zoek nu de bol die aan zijn graf ontbreekt,

Van rozig vlees, gevuld met zaden, spreekt.”

Wie ligt er onder andere begraven in Westminster Abbey? Sir Isaac Newton. Een ridder, zij het geen middeleeuwse kruisvaarder. Geridderd voor zijn bijdragen aan de wetenschap. De Paus was de Engelse dichter Alexander Pope. De bol? Rozig vlees gevuld met zaden? De appel, natuurlijk. En de code om de cryptex te openen in de Davinci Code was a-p-p-e-l. Je raadt het natuurlijk nooit: Isaac Newton wordt er van verdacht om tussen 1691 en 1727 de Grootmeester van de Priorij van Sion te zijn geweest.

En hier, met de reis die verder gaat naar Rosslyn Chapel in Schotland, beëindig ik deze reeks over de Ridders Tempeliers. Ik wil jullie oprecht bedanken voor jullie fantastische reacties, zowel hier op de blog als via e-mail. Jullie enthousiasme rond deze reeks werkte aanstekelijk. PS: ik geloof dit allemaal niet hoor, jullie?

In the Davinci Code our hero Robert Langdon is in fact misled to Temple Church. Once there he discovers that there are no knights burried there. The riddle impels him to seek for a knight interred by a pope. Having been informed that knights are burried at Westminder Abbey, he heads for the abbey. The Abbey is an English Gothic edifice of over 1000 years old.

In de Davinci Code laat de held Robert Langdon zich misleiden en belandt zo in Temple Church. In Temple Church komt hij snel te weten dat er geen ridders begraven zijn. Het raadsel verplicht hem te zoeken naar een ridder waarvan een 'Pope' (paus) treurde aan zijn graf.

Langdon verneemt dat er wel ridders begraven liggen in Westminster Abbey. De Abbey is een Engelse Gothische constructie van meer dan 1000 jaar oud.

De kerk Notre Dame de France is gebouwd in 1865 als een plaats waar de Fransen in Londen kunnen bidden. De strekking is dan ook Rooms Katholiek. Het is een moderne, ronde constructie met een koepel in het plafond. Merk op dat er boven de zuil, rechts van het midden van de foto een cirkel is met een kruis. Zou dit een verwijziging naar de Ridders Tempeliers zijn? Deze kerk is heel rijk aan symboliek die zijn oorsprong vindt in de vrijmetselarij en de orde van de tempeliers.

Leonardo plays a major role in the novel by Dan Brown, as his works are believed to be riddled with symbolism. The novel makes an in depth analysis of the painting of the Last Supper. Here an interesting work is the Virgin of the Rocks. It would go to far for me to try and explain what this work depicts, but know that Davinci had to rework it several times as critics were very unhappy with some elements in the painting. Coincidence or not? The painting was x-rayed a good year ago and another work was discovered underneath, leaving science with some real questions as far as the reasoning of the artist goes as well as his hand in religious symbolism.

Londense musea zijn fantastisch. In de achtergrond van het drukke Trafalgar Square vind je de National Gallery. De toegang is gratis en het loont de moeite. Niet alleen voor de architectuur binnen het gebouw, je vindt er bovenaan de trap, links twee werken van de meester Leonardo Da Vinci. Leonardo werd steeds verdacht lid te zijn van de Priorij van Sion. Hij speelt een belangrijke rol in het werk van Dan Brown, de kunst van Leonardo zou doorspekt zijn met religieuze symboliek. De Davinco Code maakt een analyse van het schilderij het Laatste Avondmaal. Het interessantste werk van Leonardo in het National Gallery is de Madonna van de Rotsen. Het zou te ver gaan om hier te beschrijven wat allemaal bijzonder is aan dat werk, maar weet dat Davinci meerdere wijzigingen moest aanbrengen omdat zijn opdrachtgevers ontevreden waren over bepaalde elementen. Toeval of niet? Een goed jaar terug werd het werk doorlicht en ontdekte men een ander werk onder dat van de Madonna. De wetenschap staat nu perplex wat de achterliggende redenering van de artiest betreft, eveneens rond zijn aandeel in religieuze symboliek.

Temple Bar is aanduiding die het meest westelijke gedeelte van de City of London markeert. Op de plaats van deze markering, ter hoogte van het hof van justitie, verandert Fleet Street in The Strand. Tot 1878 werd deze grens gemarkeerd door een stenen boog. De naam “Temple Bar” komt natuurlijk van de nabij gelegen kerk van de orde van de tempeliers. Het complex dat de kerk omgeeft was ooit eigendom van de orde, thans vind je er een ruime vertegenwoordiging van de gerechtelijke beroepen. De draak, in de volksmond gekend als Griffin, vind je terug in het wapenschild van de City of London.

The Royal Courts of Justice are situated in the Strand, a well known road that connects Fleet Street to Trafalgar Square. How is this relevant in the story of the Templars? Is it a coincidence that Temple Church is situated this close to the courts? It is claimed that the Templars have always tried to support justice and that many judge, Queens Coucil or sollicitor is an active member of the Templar community. In these courts Dan Brown, the author of the Davinci Code succesfully defended himself agains the accusation of stealing the idea behind his most famous work.

Het koninklijke gerechtshof vind je in de Strand, een bekende straat die Fleet Street verbindt met Tranfalgar Square. Relevantie in het verhaal van de Tempeliers? Is het toeval dat de kerk van de tempeliers zo dicht bij het hof ligt? Er is altijd beweerd dat de tempeliers het gerecht 'ondersteunden' en dat menige rechter, openbare aanklager of advokaat een actieve aanhanger is van de orde van de tempeliers. In dit hof moest Dan Brown, de schrijver van de Davinci Code zich verdedigen tegen de beschuldiging van plagiaat.

Somewhat perculiar is the final resting place of Oliver Goldsmith. His simple grave is to be found simply in the pavement outside the church grounds. This novelist, playwright and poet is believed to have died impoverished due to his gambling debts. He must, however, have been a member of the Templars and a close friend financed his resting place so close to Temple Church. I must admit that this was the first time that I encounter a grave simply in a pavement.

Vreemd is de laatste rustplaats van Oliver Goldsmith. Zijn simpel graf vind je gewoon in het voetpad rond de kerk. Deze auteur, dichter en toneelschrijver zou arm gestorven zijn door zijn gokschulden. Hij moet zeker lid geweest zijn van de orde van de tempeliers, een vriend financierde zijn rustplaats zo dicht bij de kerk. Dit is de eerste keer dat ik een graf zie dat gewoon in een publiek voetpad geïntegreerd is.

Ik wil jullie allemaal bedanken voor de fantastische reacties op de start van mijn reeks over de tempeliers.  Een speciaal bedankje voor de buddies die mij bijkomende informatie doorstuurden over dit onderwerp.  De ridderlijke orde van de tempemiers is gesticht in 1118 om de bedevaarders te beschermen op weg naar het Heilige Land.  Het gebied rond de kerk was eigendom van de orde tot 1312.  De orde werd dan onderdrukt door het vorstenhuis op beschuldiging van ketterij en immoraliteit.  De echte reden zou zijn dat de orde te machtig geworden was en als een bedreiging voor de kroon gezien werd.  De omgeving is een doolhof van smalle steegjes en passages.  Het wordt nog steeds verlicht door gaslampen, wat het 's avonds een bijzondere sfeer geeft.  Inner en Middle Temple zijn vandaag ingenomen door twee beroepsorganisaties van advokaten aan de balie.  Vandaar wellicht de onberispelijke staat van onderhoud waarin dit hoekje van Londen verkeert, geen tekort aan geld in juridische middens.  Pikant detail: traditioneel zijn de "Inns of court" steeds verbonden aan een kerk: So Help Me God.

I was so sad that Temple Church was actually closed for renovations. Bad luck, but maybe a good reason to go back to London in the future, because the inside of the church is really worth while.

The church was consecrated on February 10 1185. As you can see the templars are still very powerful today, the grounds surrounding the church are very well kept. Only true members of the order of the templars can marry in the church.

 Teleurstellend was dat Temple Church gesloten was voor renovatie. Geen geluk dus, maar misschien een goede uitvlucht om ooit terug te keren naar Londen? De binnenkant van de kerk is echt de moeite waard. De kerk werk ingewijd op 10 februari 1185. Vandaag laten de tempeliers hun macht nog gelden: de terreinen om en rond de kerk worden heel goed onderhouden. Enkel trouwe aanhangers van de orde van de tempeliers kunnen er trouwen.

Waar kunnen we beter onze ontdekkingstocht rond de mysteries van de Ridders Tempeliers starten dan bij het station van de ondergrondse 'Temple'. Bij de zegel van de Ridders Tempeliers, geïntegreerd in de voorgevel van het station, troffen we onze bekwame en sympatieke (en niet onaangenaam om naar te luisteren) gidse Maria. Het schild met kruis verwijst natuurlijk naar de kruistochten. Het lam Gods, een symbool geadopteerd door de Meesters van de Tempel van Engeland, siert het schild. De grond waarop het station van de ondergrondse gebouwd werd in 1870, alsook de grond van het nabij gelegen gerechtshof, waren ooit eigendom van de tempeliers.

Verbazend proper voor een plek die elke dag door zo veel mensen bezocht wordt. Dit is een kalmer moment tijdens lunchtijd, de mensen relaxen in een omgeving met bankjes. ’s Avonds wordt het er écht druk. Ik vind de architectuur van deze plek wel bijzonder.

I have something else that I want to show you tonight.  Not a photo I took myself, Cindy Frey is responsible for this one.  Lebad is Heule's (near Kortrijk) badminton club.  They play the mixed competition in the highest category.  To help fund the competition and youth training, most of the players decided to pose for a sexy 2007-calendar.  Cindy Frey, the photographer, is a very good player too.  The calendar costs 15 euro, contact devriendtkristof@hotmail.com
BTW: Kristof is the dark haired guy in the top of the photo, he trains my son.

Vanavond wil ik jullie nog iets tonen.  Een foto gemaakt door Cindy Frey.  Lebad is de badmintonclub uit Heule bij Kortrijk die in eerste nationale de gemengde competitie speelt.  Om de competitie- en jeugdwerking te helpen financieren, poseerden de meeste spelers van de eerste ploeg voor een sexy 2007 kalender.  Cindy Frey, de fotografe, is zelf een goede speelster.  De kalender kost 15 euro, contacteer hiervoor devriendtkristof@hotmail.com
Voor de niet-kenners: Kristof is de donkerharige kerel bovenaan in de foto, hij traint mijn zoon.